Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: Dit, neem ik aan, verwacht je van mijn naam

Dit, neem ik aan, verwacht je van mijn naam 8 jaren 6 maanden geleden #1

Dit, neem ik aan, verwacht je van mijn naam:
gering geluk, een paar ontblote woorden,
een kist, wat lijken, reeds vergane oorden.
Ik schilder graag, ik weet het en ik schaam

mij diep, maar ja, ik wil een lege maag
en vleugels om in roze inkt te dopen,
mijn lippen vol van lief uit Hindeloopen,
op voet van oorlog met een sarcofaag.

Dus werp ik mij op tot een eendagsvlieg,
een kladderaar en ach: ‘Ich liebe mich’.
Vandaar ontspoor ik aan de luie aarde,

vergaar mijn wormen, grond en wat verjaarde.
Een glimlach die ik in een kwab bewaarde;
die van de doden niets dan goeds en wieg.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Tijd voor maken pagina: 0.106 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Op een lapjeskat



een lapjeskat uit Nooitgedacht
kreeg pas een tweeling onverwacht
maar ach en wee, haar smart was groot
de een was zwart, de ander rood
de kater heeft, hoe masculien,
toen achter moeders’ naaimasjien
zo werd in de gazet vermeld,
zijn kroost in krap een dag versteld

Bundels