Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: autobio viii

autobio viii 07 mei 2011 15:15 #1

De reeks autobiografische sonnetten van Patty Scholten brachten mij op een idee. Ik besef dat het afkijken is, maar ik pretendeer ook geen enkele concurrentie. Op nummer vii kreeg ik levendig commentaar. Dat is het aardige van zo'n 'work in progress'-site. Wie heeft er kritische noten bij nummer viii?

Voor de biografiefanaten onder jullie: jaja, 't is echt, echt autobiografisch...

NA HET INFARCT

Hoera, we leven nog. De pomp is weer op gang.
De medicijnman heeft er klepjes in gezet.
Maar ik ga ’s avonds nog wel licht bezorgd naar bed:
Die klepjes, werken die wel goed? En voor hoe lang?

En voel ik weer zo’n pijntje, word ik vreselijk bang
En weet ik zeker, dat mijn klepje drie zonet
Is losgeschoten. Dat het uit is met de pret
En dat ik strakjes mijn verdiende loon ontvang.

Dat Hij dus toch bestaat, die Hij met grote H
En dat ik per expres straks naar de hel toe ga.
Waar ‘k ongevraagd Beëlzebubs bezoek ontvang
Met valse grijns toont hij zijn gloeiend hete tang...

En ik zeg bij ’t ontbijt: ‘Mijn god, wat was ik bang!
Maar kom, we leven nog, de pomp is weer op gang.’

Martin de Koning
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Re: autobio viii 07 mei 2011 18:05 #2

  • Arjan Keene
  • Arjan Keene's Profielfoto
  • Offline
  • Admin
  • Berichten: 467
  • Ontvangen bedankjes 217
Fraai, Martin. En gegeven jouw aanvulling mbt 'echt, echt ...', knap dat je daar zo luchtig op kan reflecteren.
En dat enjambement in regel 5 en 6: laat je niks wijsmaken, dat is een prachtig sprongetje van het hart.

(De interpunctie mag wat mij betreft in de derde strofe iets strakker, omdat je functionele interpunctie gebruikt. De 'k in r.11 kan misschien nog vervangen worden door iets beters.)
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Re: autobio viii 08 mei 2011 18:18 #3

Die luchtigheid is schijn, Arjen. Ik ben het geestelijk nog maar nauwelijks te boven.Wat ik doe voor Het Vije Vers heeft veel van thearapierijmen....

Martin
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Re: autobio viii 09 mei 2011 00:27 #4

  • Kees Koelewijn
  • Kees Koelewijn's Profielfoto
Dan moet je je ook maar eens voorzichtig aan het ollekebolle wagen, want je hebt in je onschuld een prachtig ollekebollekewoord gebruikt in je bericht: biografiefanaat
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Tijd voor maken pagina: 0.128 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Vooruitblik (Glose)



Een mooi palmarès zal niet zomaar ontstaan
Daarvan kunnen renners verhalen
Het kan tot de meet vele kanten opgaan
Waar falen voorafgaat aan stralen

‘t Was halfweg de tachtiger jaren
Toen Adri ‘Deuxième Poulidor’ van der Poel
‘n Tourrit kon winnen. Zó dicht bij z’n doel
Dat had Adri zelden ervaren
Ontsnapt met ‘n zekere Jean-Claude Bagot
Die lek reed, dus Adri reed van hem vandaan
En moest toen uitputtend soleren
De streep èn het peloton naderden zo
Maar nèt voor de eindstreep ging Adri d’r aan
Een mooi palmarès zal niet zomaar ontstaan

Rob Harmeling ging elke dag op z’n smoel
Zijn vleiendste bijnamen waren
‘De Valler’ en ‘Rooie Lantaren’
Het had zo’n half-warm, half-meewarig gevoel
Waar Hollanders losers mee eren
Hij vluchtte ook talloze malen
Steeds zonder succes, maar hij zou in Bordeaux
Verrassend ineens triomferen
Dat pech ‘n karakter kan stalen
Daarvan kunnen renners verhalen

Tot spijt van de Tourvolgersschare
Bleek dat Erik Dekker, too eager to rule
Bij echt grote koersen en echt strijdgewoel
Talent niet aan inzicht kon paren
Hij won wel eens wat, maar het hoogste plateau
Leek steeds verder buiten bereik langzaamaan
Toch zou Erik echt niet stagneren
Het stigma vannet nieten vanstatus quo
Dàt vormde de latere winnaar stilaan
Het kan tot de meet vele kanten opgaan

Een peloton renners is één gekrioel
Wie kan in zo’n grote klos garen
Een Erik of Adri ontwaren
Of anders ‘n Rob lichten uit heel die boel?
Maar soms zie je iemand proberen
Wat eigenlijk niet valt te halen
Zoals Albert Timmer die-bravissimo!-
Zichzelf tot het einde bleef weren
‘t Is vaak ‘n verloren finale
Waar falen voorafgaat aan stralen


(Voor nog 13 Giro-gedichten link naar de weblog van Ko onderaan de pagina)