Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: Overleven

Overleven 29 jan 2012 15:03 #1

Overleven.


Mijn hoofd wordt een vergeetvergiet,
is niet meer te genezen.
Ik kan geen kaart meer lezen,
verdwaal in mij bekend gebied.

Als ik oprecht mag wezen:
het overleven trekt mij niet.
De flard geluk die overschiet
wordt te mooi aangeprezen.

Wie kent nog net als ik de straat
waarin ik werd geboren?
Ik wil hun stemmen horen
in lachen dat nooit overgaat.
Zolang dat wonder niet bestaat
leef ik achterstevoren.


© Hannelly Krutwagen
Laatst bewerkt: 12 feb 2012 11:16 door Hannelly Krutwagen-Lemmens. Reden: witregel verwijderen
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Re: Overleven 11 feb 2012 15:39 #2

  • Niels Blomberg
  • Niels Blomberg's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Schoonschrijver
  • Berichten: 1605
  • Ontvangen bedankjes 868
Dag Hannely,

Een aantal opmerkingen over het sestet van dit prettig melancholieke gedicht met origineel metrum:

Wie kent nog net als ik de straat/waarin ik werd geboren?
Moet dat niet zijn: waarin hij werd geboren? Het gaat toch om de geboortestraat van "Wie", niet om die van "Ik".

Ik wil hun stemmen horen / in lachen dat nooit overgaat.
Ik zou de witregel weglaten; sonnetten met een sestet in 1 strofe zijn eerder vertoond.
Op wie slaat slaat hun terug? Ik neem aan op bewoners van de straat, maar dat klopt grammaticaal niet; ik zou er de van maken.
De tweede regel spreekt me niet aan; ik heb een beeld van een slappe lach.

Zolang dat wonder niet bestaat / leef ik achterstevoren.
Volgens mij is de tragiek van de "ik" dat hij/zij juist niet achterstevoren leeft.

Groeten,
Niels
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Re: Overleven 12 feb 2012 11:16 #3

Beste Niels,

het gaat wel over de straat waar het geboortehuis van de 'IK' stond. de ik-figuur is benieuwd of er iemand is die zijn/haar geboortestraat nog kent.

Ik zal de witregel inderdaad laten vervallen, dank voor die aanwijzing.

Ik begrijp niet goed waarom ik geen 'hun' kan gebruiken. Ik heb het over de (denkbeeldige of gewenste) mede-bewoners van die geboortestraat en daar dan de stemmen van.

bedoel je met de tweede regel: is niet meer te genezen?
hoe je daar de slappe lach bij ziet is mij duister, maar ik kan natuurlijk niet in andermans geestelijke opslagruimte kijken. deze opmerking neem ik daarom met uw welnemen voor kennisgeving aan.

Het achterstevoren leven is een kwestie van beleving, deze persoon kijkt steeds maar achterom. Misschien bij gebrek aan uitzicht naar voren...

Heel hartelijk dank voor de geplaatste opmerkingen, Vriendelijk gegroet, Hannelly
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Re: Overleven 12 feb 2012 11:56 #4

  • Niels Blomberg
  • Niels Blomberg's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Schoonschrijver
  • Berichten: 1605
  • Ontvangen bedankjes 868
Dag Hannely,

Over de straat: het leek mij logischer dat mensen terug verlangden naar de straat waar ze zelf zijn geboren. Maar dat is dus onjuist, je bedoelt inderdaad de straat waar de ik-persoon is geboren.

"Hun" moet volgens mij terugslaan op mensen die al eerder genoemd zijn, maar die medebewoners zijn nooit genoemd. Met de kennis van nu kan ik zeggen dat "hun" terug kan slaan op degenen die zijn geïntroduceerd in de regel er boven nl. op hen die de straat nog kennen.

Over de rest zullen we het wel niet eens worden. Gelukkig maar.

Trouwens, ik heb je nog niet gecomplimenteerd met vergeetvergiet.
Mooie vondst. 2 clichés ("vergeet me niet" en "mijn hoofd is een vergiet") samen in een neologisme met een fraaie klank.

Groeten,
Niels
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Tijd voor maken pagina: 0.145 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Verslag negenennegenigste verjaardagsviering Drs. P


Foto Ivo de Wijs 


De dubbeldactylische 99 bracht gisteren een grote schare Peïsten bijeen om de geboortedag van de groterdangrootmeester te vieren. Traditiegetrouw bood het sfeervolle café Quartier Putain een heilzaam onderkomen. Dit keer werd het geen VicvandeReijtrede, maar een IvodeWijsvertoog om de gasten gloedvol te verwelkomen en te vertellen over de activiteiten en plannen van het Heen-en-Weerschap. Er werd gerept van het aankomende Jaar-en-Bewaarboek, onder redactie van de onvolprezen (en aanwezige) Jaap Bakker.
Daarin staat bijvoorbeeld een boeiend verslag van de vriendschap tussen Drs. P en de graficus Escher, opgetekend door de (eveneens aanwezige) P-biograaf Michèl de Jong.
Het voorgenomen feest ‘Drs. P in Carré’ zal helaas geen doorgang vinden omdat de programmeur van Carré ernstig te kampen had met affiniteitsgebrek, dus voor de viering van de honderdste verjaardag komt een andere locatie (en om verwarring te voorkomen ook een andere naam). Maar een aankomende kerstplaat en een nieuw boek met bladmuziek maken dit kleine euvel meer dan goed.

Het feestelijke gebeuren kreeg een vervolg toen de nog altijd hieperdepiepjonge Ringo Maurer zijn elektrische piano vakkundig ging bespelen en het gebrek aan versterker werd gelukkig ruimschoots gecompenseerd door de meezingende meute. Zo werd menig prostitueebezoek in de nabije omgeving voorzien van verrassende achtergrondmuziek. Velen van de kuddes toeristen waar de hoofdstad zo onder gebukt gaat bleven toch even staan om het ongebruikelijke schouwspel gade te slaan.
Wat zich verder afspeelde op het Oudekerkspleinterras kan door de rijkelijk vloeiende alcoholica helaas niet meer aan journalistieke betrouwbaarheid voldoen. Voor een juiste overlevering van de talrijke P-anekdotes en andere sterke verhalen dient u dus volgend jaar zelf te komen. Leve de doctorandus!