Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: De ballade van -eren en -aan

De ballade van -eren en -aan 13 jan 2021 17:05 #1

  • Niels Blomberg
  • Niels Blomberg's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Schoonschrijver
  • Berichten: 1723
  • Ontvangen bedankjes 987
Plezierdichters zijn zeer voldaan
als zij met succes balladeren.
Trots zijn ze op wat is ontstaan,
maar ook op het zweet in hun kleren.
't Is topsport, zo durf ik beweren;
de dichter als Olympiaan!
Eén tip voor de dame en heren:
niet rijmen op -eren en -aan.

Mooi rijm heeft wel iets van saffraan,
kan geuren en kleuren offreren.
Je proeft, en je bent instantaan
verheven in hogere sferen,
maar hoed je voor dinges met peren:
je moet rijmclichés overslaan!
Hoe kun je het best declicheren?
Niet rijmen op -eren en -aan!

Wie zingt van de zon en de maan,
wie vogelkens doet kwinkeleren,
wie lispelt als loof in de laan,
die laat ook zijn rijm triomferen.
Of moet hij een rijmboek ontberen,
's plezierdichters trouwste kompaan?
Ik wil hem of haar suggereren:
niet rijmen op -eren en -aan.

O rijmprins(es), mijd pek en veren.
Kraai niet als een hezige haan.
Dus ga, als je wilt imponeren,
niet rijmen op -eren en -aan.

Naar aanleiding van onze discussie over rijmen op -eren, wilde ik jullie een oude ballade laten zien, die ik ruim 12 jaar geleden heb gemaakt op de Plezierdichtershyve.
Daar hadden de diverse deelnemers in korte tijd 8 ballades gemaakt, waarvan er 3 -eren gebruikte voor de b-klank (14 regels!). Als reactie schreef ik een ballade over rijmen op -eren en -aan.
Deze ballade had ik hier willen plaatsen, maar bij nader inzien bleek hij te gedateerd en ook niet goed genoeg. De refreinregel is gelijk gebleven, maar er zijn 9 andere rijmwoorden en 15 aangepaste regels.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Tijd voor maken pagina: 0.120 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Vaderdag



Tijd om even stil te staan bij al het vaderleed in de wereld

Vaderleed

ze is in hoogmoed niet te evenaren
hij is voor haar slechts donor van wat zaad
terwijl de stakker, zonder eigenbaat
aan haar de schone vreugd gunt van het baren

de filantroop, onmisbaar bij het paren
weet na zijn offer reeds: het is te laat
voor hem de zondeval in het kwadraat
de plagen, weemoed, wanhoop en de blaren

en na het kranig knippen van de streng
-jawel mevrouw, hij is niet te benijden-
ontpopt zijn schat zich tot het ware kreng

haar borsten zijn voor ‘Rupsje Nooitgenoeg’
en hem, ach goede god heb medelijden
hem wachten koude flessen in de kroeg