Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: over de honderd reeds

over de honderd reeds 1 jaar 1 maand geleden #1

  • Bas Boekelo
  • Bas Boekelo's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 3816
  • Ontvangen bedankjes 914
nieuwe versie na aanmerkingen op het origineel ( dat hier onder staat )


Eén meter negentig
Tante Cornelia
Honderd en negentig
Kilootjes zwaar

Dat leidt bij tante tot
Incontournabelheid
Maar als zij loopt vormt zij
Echt een gevaar

Incontournabel. onvermijdelijk, niet te negeren






Over de honderd reeds
Tante Cornelia
Nee niet in jaren maar
Wel op de schaal

Tantes figuur is een
Incontournabelheid
Tantetjes omvang is
Zeg maar royaal

Incontournabel. onvermijdelijk, niet te negeren
Laatst bewerkt: 1 jaar 1 maand geleden door Bas Boekelo.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

over de honderd reeds 1 jaar 1 maand geleden #2

  • Frits Criens
  • Frits Criens's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 989
  • Ontvangen bedankjes 443
Ha Bas, het idee is goed, het zeslettergreepwoord ook. Maar in r. 4 weten we al van tantes corpulentie. Dat krijgen we in r. 6 nog eens te horen, terwijl hetzelfde feit in r. 7 en 8 de clou van het vers moet zijn. Dat is wat teveel van het goede, lijkt me.

Groetjes,
Frits
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Bedankt door: Bas Boekelo
Tijd voor maken pagina: 0.162 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Een berenklus



Ze zaten aan een tafeltje met brood
druk doende hun kadetjes te besmeren,
het botermesje stevig in een poot.
Ook ik zag ooit in Artis die twee beren.

Druk doende hun kadetjes te besmeren.
Eerst boter, daarna honing uit een pot .
Ook ik zag ooit in Artis die twee beren,
hun bruine koppen glommen van genot.

Eerst boter, daarna honing uit een pot .
Mijn lieve deugd dat was wel heel bijzonder,
hun bruine koppen glommen van genot.
‘k Ervoer het schouwspel als een wereldwonder.

Mijn lieve deugd dat was wel heel bijzonder.
Het botermesje stevig in een poot.
‘k Ervoer het schouwspel als een wereldwonder.
Ze zaten aan een tafeltje met brood.
(Of was ik soms zo zat als een dragonder?)

Koop koop koop