Ik doel hierbij niet alleen op de klemtoonverschuiving in geval van attributief gebruik van een bijvoeglijk naamwoord, maar bij voorbeeld versterkende voorvoegsels als hyper, mega, super en über, die de klemtoon naar zich toe trekken. Of de algemene regel dat bijvoorbeeld samenstellingen gevormd uit zelfstandige naamwoorden, vrijwel altijd de hoofdklemtoon op het linker deel hebben. Van al deze gevallen zie ik in Zeslettergrepigheid talloze voorbeelden: oncomfortabele, allesomvattende, hypervoorwereldlijk, rijkskanseliersportret, om er maar een paar te noemen.
Dat is goed nieuws! Want als we de formele klemtoon- of uitspraakregels mogen negeren, wordt het verzinnen van een OB-woord een stuk makkelijker.