Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: Weggepest

Weggepest 5 jaren 8 maanden geleden #1

  • Vin Konings
  • Vin Konings's Profielfoto
  • Offline
  • Iemand om te respecteren
  • Berichten: 66
  • Ontvangen bedankjes 6
Vanaf zijn jongste jaren werd Jan Mul gemeen getreiterd;
hijzelf was wat te slungelig, zijn achternaam te kort,
en al hield hij zich dan groot daarbij - hij was bepaald geen schijterd -,
er is een grens aan dat wat door een mens verdragen wordt.

Hij hield het, achteraf bezien, verbazend lang nog uit,
terwijl hij toch voortdurend de risée, de pispaal was.
pas op zijn achtenveertigste kwam eind’lijk het besluit
een eind te maken aan zijn deprimerende sûr place.

Na een leven van vernedering
- waarbij ‘t almaar wreder ging -
was nu de tijd gekomen om voorgoed te emigreren.
Wanneer hij naar een land zou gaan
waar hij de taal niet zou verstaan,
dan kon men spotten wat men wou, het zou hem niet meer deren.

Hij woont nu al een tijdje
aan Denemarkens noordkust,
geheel bevrijd van stress
en onderdrukte moordlust.
Tevree als nooit tevoor
en ook niet langer in de put, want
wat voelt hij zich relaxed daar,
in de kop van Jutland!

© Vin 2006
Laatst bewerkt: 5 jaren 8 maanden geleden door Vin Konings.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Re: Weggepest 5 jaren 8 maanden geleden #2

  • Niels Blomberg
  • Niels Blomberg's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 1309
  • Ontvangen bedankjes 632
Dag Vin,

Hierbij wat technische opmerkingen.
Om te beginnen valt op dat je bepaalde klinkers cursiveert. Ik neem aan als leeswijzer om de klemtoon aan te geven. Dat is niet nodig als het metrum goed is en dat is in dit gedicht bijna het geval, behoudens wat kleine puntjes.

De eerste twee strofen zijn 7-voetige jamben. Regel 3 heeft een woord te veel aan het begin, maar dat "en" kan gewoon weg.

In strofe 3 is er een ander rijm- en metrumschema met 4- en 7-voetige jamben.
"Na een" moeten we lezen als "Na 'n". Ik weet dat dat ruim 100 jaar geleden heel gewoon was, maar ik vind het niet fraai.
Wel fraai is het dubbelrijm "vernedering/wreder ging".

In de laatste strofe zijn er 3-voetige jamben. Beide rijmparen hebben dubbelrijm: noordkust/moordlust en "put, want/Jutland"
Regel 6 bevat 2 lettergrepen (dus 1 versvoet) te veel.
Regel 8 is ineens trocheïsch, maar dat is eenvoudig te verhelpen door het woord "daar" aan het eind van regel 7 te verplaatsen naar regel 8.

Maar nog beter is om de hele strofe te herschrijven als alexandrijnen, een 6-voetige jambe met een cesuur (zeg maar een rustpuntje) na de derde jambe:
Hij woont nu al een tijd aan Denemarkens noordkust,
geheel bevrijd van stress en onderdrukte moordlust.
Tevree als nooit tevoor, niet langer in de put, want
wat voelt hij zich relaxed, daar in de kop van Jutland!


Ik hoop dat je er iets aan hebt
Niels
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Bedankt door: Vin Konings

Re: Weggepest 5 jaren 8 maanden geleden #3

  • Kees Koelewijn
  • Kees Koelewijn's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 362
  • Ontvangen bedankjes 30
Hallo Vin,
Van je bijdragen vind ik dit de geslaagdste en na enig nadenken begrijp ik waarom. Ik vond die andere eerst niks, maar er ligt een begripsverwarring aan ten grondslag vermoed ik. Wat jij metrum noemt is niet het metrum,er zijn wel meer beklemtoonde lettergrepen dan je aangeeft en die bepalen het metrum, waar je hier en daar van afwijkt. Wat jij aangeeft zijn lettergrepen die benadrukt worden als je het zingt krijg ik de indruk. Het zijn geen gedichten, maar liedjes.
liedjes zijn om te beluisteren en hier staan ze om gelezen te worden en dat is een fundamenteel verschil. Jaap Bakker zegt daar zinnige dingen over in zijn Rijmwoordenboek. Als je dit zingt met een melodie die erbij opkomt zijn, wat ik als haperingen ervaar bij lezen, wél overkomelijk. (Ik zou er sowieso een melodie bij maken en je gitaar gaan stemmen). En wat de clou betreft; deze vind ik wel aardig, de andere niet, maar dat is een persoonlijke smaak en ik kan me voorstellen dat het bij gezongen voordracht beter overkomt. Ik zou hier in de laatste regel wel iets toevoegen,want ik hoor het als: 'wat voelt hij zich relaxed daar in de pompomkop van Jutland'
Wat je metrum betreft is
O; ik zie opeens commentaar van Niels onder me opduiken die me voor is en me noopt hier af te breken om een herhaling van zetten te voorkomen
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Bedankt door: Vin Konings

Re: Weggepest 5 jaren 8 maanden geleden #4

  • Vin Konings
  • Vin Konings's Profielfoto
  • Offline
  • Iemand om te respecteren
  • Berichten: 66
  • Ontvangen bedankjes 6
Beste heer Blomberg,
allereerst bijzonder bedankt voor uw reactie.Ik waardeer het zeer dat u zoveel moeite doet om mij uit te leggen hoe mijn gedicht stijlkundig in elkaar zit. Ik moet u echter bekennen dat ik me in het geheel niet bezighoud met dit soort taaltechnische aspecten. Als muzikant en songtekstschrijver ben ik gewend eenvoudig te werken met maatschema’s. Bij aanvang van een gedicht bepaal ik op grond van het kernwoord of het gedicht in een driekwarts-, vierkwarts- of andere maatvorm komt te staan, en van daar uit ga ik aan de slag. Kop van Jutland bleek in dit geval te passen in een vierkwarts, dus dat is het geworden. Volgens het schema een-TWEE-drie-vier-een-TWEE-drie-vier enz. is het gedicht ingevuld, zonder acht te slaan op jamben en versvoeten. Hierbij vul ik niet elke tel in, sommige blijven open (een tel rust), maar het resultaat is dat het hele vers prima in een vierkwartsmaatschema is op te zeggen (of te zingen, eventueel).
Een andere benaderingswijze, dat is een feit, maar een die mij eenvoudigweg het meeste aanspreekt. Ik hoop dat u mij deze muzikale benadering vergeeft, maar ik zou zeggen: verzin er een melodietje bij en zing het ding eens!
Met vriendelijke groet, Vin Konings.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Re: Weggepest 5 jaren 8 maanden geleden #5

  • Vin Konings
  • Vin Konings's Profielfoto
  • Offline
  • Iemand om te respecteren
  • Berichten: 66
  • Ontvangen bedankjes 6
Beste Kees,
inderdaad, wat ik metrum noem is het patroon van benadrukte woorden in mijn maatschema. Moet ik daar wellicht een andere term voor gebruiken? En zo ja, welke dan? Ikzelf heb geen idee.
Leuk dat je de neiging krijgt je gitaar erbij te pakken, vooral doen, zou ik zeggen. Met z’n allen op de Annie M. G. Schmidt-toer!
Vin.

P.s.: als je mijn accenten volgt,is het rust-rust (pom pom) in de kop van Jutland (de laatste zes lettergrepen dus ononderbroken), maar maakt niet uit, even goede vienden!
Laatst bewerkt: 5 jaren 8 maanden geleden door Vin Konings.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Re: Weggepest 5 jaren 8 maanden geleden #6

  • Niels Blomberg
  • Niels Blomberg's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 1309
  • Ontvangen bedankjes 632
Dag Vin,

Zo gemakkelijk kom je er niet vanaf op Het Vrije Vers, en wat meer is: je doet jezelf te kort.
Even kort door de bocht: een vierkwartsmaat is een dubbel trocheus en een driekwartsmaat een dactylus. Nog even door: een dubbele jambe is een vierkwartsmaat met opmaat. Een driekwartsmaat met opmaat van resp. één en twee kwartnoten heet amfibrachys resp. anapest.
Ik wil maar zeggen: zo veel verschil is er nou ook weer niet.

Bij rijmende verzen heb je weinig vrijheden qua metrum. Eigenlijk is het enige dat je mag wisselen tussen mannelijk rijm (kort/wordt) en vrouwelijk rijm (getreiterd/schijterd). Oftewel je mag aan het einde naar believen onbeklemtoonde lettergrepen toevoegen en weghalen. Bij de driekwartsmaat heb je nog een derde smaak: onzijdig rijm (hinkelen/winkelen).
Wat NIET mag is onbeklemtoonde lettergrepen weghalen of toevoegen aan het begin van de regel. Het is me al eerder opgevallen dat dat in liedjes wel mag. Jambe en trocheus zijn verschillend aan het begin van de regel maar aan het einde zijn ze gelijk. In een jambisch gedicht mag je niet zomaar trocheeën gebruiken en andersom.
Hetzelfde geldt voor dactylus, amfibrachys en anapest. De 4 kritiekpunten die ik heb, gaan allemaal over te veel of te weinig lettergrepen aan het begin: vóór de eerste gecursiveerde lettergreep hoort precies 1 lettergreep te staan (zoals je weet ben ik tegen je cursivering, maar hier komt het even handig uit).
Je bent er dus echt bijna met je muzikale manier van benaderen.

Ik wil ook inbreken in je discussie met Kees. Metrum is bij gedichten streng gedefinieerd als betrekking hebbend op versvoeten. Al het overige zou ik aanduiden als ritme, of als zinsmelodie, zaken die niet zo streng zijn gedefinieerd.
Het ritme of de zinsmelodie moet de lezer wel kunnen afleiden uit het metrum. Cursivering als leeswijzer vind ik eigenlijk er storend en onnodig.

Wederom, ik hoop dat je er iets aan hebt,
Niels
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Bedankt door: Vin Konings

Re: Weggepest 5 jaren 8 maanden geleden #7

  • Vin Konings
  • Vin Konings's Profielfoto
  • Offline
  • Iemand om te respecteren
  • Berichten: 66
  • Ontvangen bedankjes 6
Tja Niels, wat moet ik er mee? Ik vind het bijzonder leerzaam om te horen allemaal, zonder meer, maar ik heb nu eenmaal een vrije geest. Ik stoor me nooit aan wat wel mag en wat niet, daarvoor ben ik beslist te recalcitrant. Wederom verwijs ik naar mijn limerick ‘Stijloefening’.
Ik dicht op een manier die mij het meest aanstaat, waarbij ik alle mij door anderen opgelegde ‘wetten’ aan mijn laars lap. Ik laat me potverdulleme niet in een dichtcorset wringen.
Inderdaad, ik breng mijn eigen zinsmelodie aan, en zolang die goed in een door mij gekozen maatvorm past, ben ik content met het resultaat. Het vergt wellicht enig denk- en puzzelwerk bij de lezer, maar die uitdaging lijkt mij geen bezwaar. Bovendien zijn mijn gedichten ook zonder mijn cursieve leidraad te lezen, zij het dat de lezer dan wellicht af en toe het juiste ritme kwijtraakt. Wat ik niet zo erg vind, zolang de grap die er altijd in zit maar voor een glimlach zorgt.
Als ik je er een plezier mee kan doen wil ik best eens proberen een gedicht op papier te zetten dat wél voldoet aan alle dichtwetten. Geef me een onderwerp, een rijmschema en een versindeling, en ik zal mijn best doen er iets leuks van te maken. Ongetwijfeld zal ik me beperkt voelen in mijn mogelijkheden, en zal ik het resultaat waarschijnlijk - qua ritme - wat eentonig vinden, maar soit. Ik ben nooit te beroerd om iemand een plezier te doen.
Wel graag duidelijke instructies dan, dus het complete metrumschema.
Nogmaals bijzonder veel dank voor de vakkundige kritiek, en tot schrijfs,
Vin Konings.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Re: Weggepest 5 jaren 8 maanden geleden #8

  • Niels Blomberg
  • Niels Blomberg's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 1309
  • Ontvangen bedankjes 632
Vin, ik schrijf ook vrije verzen zonder metrum of rijm. Dan houd ik me alleen aan mijn eigen regels.
Maar bij rijmende verzen is het nu eenmaal een goede gewoonte om je wel aan regels te houden.

Je schrijft een bijna metrisch vers en als ik je wijs op 4 hele kleine puntjes die het metrum corrigeren, beroep je je ineens op je vrije geest en je recalcitrantie. Als dit gedicht metrisch kop noch staart had, dan had ik niet eens de moeite genomen je te antwoorden.

Als je dan echt zo recalcitrant bent, dan had je wel heffingsverzen geschreven. Nu is elke lettergreep een kwartnoot. Vind je dat dan zelf niet oersaai? Over keurslijf gesproken. Waarom lardeer je je teksten niet met achtsten en triolen?
Laatst bewerkt: 5 jaren 8 maanden geleden door Niels Blomberg.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Re: Weggepest 5 jaren 8 maanden geleden #9

  • Vin Konings
  • Vin Konings's Profielfoto
  • Offline
  • Iemand om te respecteren
  • Berichten: 66
  • Ontvangen bedankjes 6
( Beste lezer, sla deze en mijn volgende reactie maar over, en ga door naar die op de volgende pagina, die is wellicht meer verhelderend. )

Beste Niels,
nu volg ik je toch echt even niet. Ik ben, zoals je inmiddels duidelijk hebt kunnen merken, niet bepaald bekend met de dichterlijke terminologie. Ik volg eenvoudig mijn gevoel en mijn eigen logica, hetgeen resulteert in wat je tot nu toe hebt gelezen.
Dat ik af en toe keuzes maak die jij niet gemaakt zou hebben is niet verwonderlijk. Iedereen heeft zijn eigen voorkeuren, en richt zich daarnaar. Afgezien van het feit dat ik zo nu en dan lettergrepen benadruk die normaliter geen klemtoon krijgen ( en andersom ), lopen mijn gedichten voor mijn gevoel prima, passen de woorden goed in mijn vooropgestelde zinsmelodie. Wat ik heb geschreven accepteer ik voor wat het is, en verander daar dan ook niets meer aan. Wat gedaan is, is gedaan. Wel kan ik, op grond van de reacties die ik krijg, bij volgende schrijfsels rekening houden met de problemen waarop lezers gestuit zijn. Hoewel me dat beperkt in mijn vrijheid, ontkom ik er niet aan me daar rekenschap van te geven. Ik neem dus al je kritieken mee naar het heden en de toekomst.
Overigens dacht ik een aardige uitdaging gepresenteerd te hebben door je voor te stellen me een strak metrumschema op te geven. Met een strak keurslijf valt er niet meer te twisten over het aantal lettergrepen vóor de eerste beklemtoonde lettergreep. Ik ben dus bereid me aan je toetsing te onderwerpen.
Wederom bijzonder bedankt voor je bijzonder gewaardeerde mentorale reactie, maar nu ga ik echt eerst eens even naar bed!
Vin.
Laatst bewerkt: 5 jaren 8 maanden geleden door Vin Konings.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Re: Weggepest 5 jaren 8 maanden geleden #10

  • Vin Konings
  • Vin Konings's Profielfoto
  • Offline
  • Iemand om te respecteren
  • Berichten: 66
  • Ontvangen bedankjes 6
Toch nog maar even mijn nachtrust onderbroken Niels.
Wat betreft het aantal onbeklemtoonde lettergrepen vóor de eerste beklemtoonde in een zin het volgende: Als ik in een dichtregel een bepaald aantal lettergrepen tot mijn beschikking heb, zoals in dit geval een aantal keren vier, en ik hou er op het eind van een regel een aantal over ( tellen rust ), dan kan ik die in de volgende zin gebruiken, waarmee ze vóor de lettergrepen van de volgende zin komen. Technisch gezien zou ik die lettergrepen dus eigenlijk aan het eind van die voorgaande zin moeten plaatsen, maar dat vind ik geen gezicht, daar ze niet tot die zin behoren.
Als je als lezer het ritme volgt, lijkt het me dat die constructie vrij snel te doorgronden moet zijn.
Bovendien zorgt het voor wat speelse variatie in de compositie.
Een goed voorbeeld hiervan vind je in mijn laatste toevoeging op de site, te weten ‘Gifkikkerig’, waar ik in de laatste strofe zo’n variatie op het daarvoor drie maal herhaalde stramien heb aangebracht. In iedere eindzin van een strofe hou ik zeven lettergrepen over van de twaalf die me ter beschikking staan. Een daarvan heb ik gebruikt in de eerste regel van strofe vier. Storend? Verwarrend? Tja, voor de een wellicht wel, voor de ander hopelijk niet. Het lijkt me een kwestie van smaak, maar kom niet aanzetten met ‘dichtwetten’, daar heb ik niks mee.
Of ben ik nu weer te eigengereid?
Vin. ( Terug naar bed! )
Laatst bewerkt: 5 jaren 8 maanden geleden door Vin Konings.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Re: Weggepest 5 jaren 8 maanden geleden #11

  • Vin Konings
  • Vin Konings's Profielfoto
  • Offline
  • Iemand om te respecteren
  • Berichten: 66
  • Ontvangen bedankjes 6
Oké Niels, ik ga helemaal terug naar je eerste reactie op dit ‘ritmische rijm’. Ik ben tenslotte tot nu toe nog niet werkelijk ingegaan op de suggesties die je daar deed.
Ten eerste het woordje ‘en’ in regel drie. Elke zin in strofe éen bestaat uit vier groepen van vier tellen ( vierkwartsmaat ). In regel twee hou ik er daarvan aan het eind twee over, die ik dus gebruiken kan in regel drie zonder het opleesritme te verstoren. Het woordje ‘en’ hoort dus eigenlijk op tel zestien uit regel twee, maar daar zet ik hem niet neer, want dat oogt nu niet bepaald fraai, vind ik.
Hetzelfde geldt voor ‘na’ in regel éen van strofe drie. Dat hoort dus eigenlijk op tel zestien van de slotregel van strofe twee.
Strofe drie is als volgt opgebouwd: zin éen en twee ( en vier en vijf ) bevatten twee maal vier tellen, regel drie en zes bevatten vier maal vier tellen.
De laatste strofe bestaat uit twee groepen van vier tellen per regel. De twee lettergrepen ‘teveel’ in regel zes horen dus eigenlijk weer aan het eind van regel vijf, waar ik twee tellen over heb.
Regel zeven heeft een tel open op het eind en regel acht éen aan het begin.
Jouw herschreven laatste strofe heeft een ‘dubbele’ cesuur ( twee tellen rust ) in het midden van elke zin. Kan ook, maar persoonlijk vind ik mijn versie mooier. Kwestie van smaak.
Tot slot voeg ik nog toe dat ik mijn gedichtjes beschouw als geesteskinderen. En al mogen ze dan af en toe licht gehandicapt zijn, ik hou toch van ze.
Groeten, Vin.
Laatst bewerkt: 5 jaren 8 maanden geleden door Vin Konings. Reden: Even met een duf hoofd 's ochtends vroeg te snel ontleed.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Re: Weggepest 5 jaren 8 maanden geleden #12

  • Niels Blomberg
  • Niels Blomberg's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 1309
  • Ontvangen bedankjes 632
Beste Vin,

Ik geef nog 1 keer commentaar, dan houd ik er echt mee op.
Zoals je weet staan je gecursiveerde lettergrepen me tegen, maar ik moet bekennen dat het voor jou werkt. In de eerste twee strofen zie jij 4 maten per regel en ik 7 jambische versvoeten. In strofe 2 zijn er twee varianten: 2 maten/4 jamben en (wederom) 4 maten/7 jamben. Tot slot 2 maten/3 jamben.

Midden in de regels gaat alles op een manier die een plezierdichter graag ziet: je hebt netjes om de 4 lettergrepen een cursivering. Jij spreekt van een vierkwartsmaat, ik van 2 jamben. Als het maar klopt, mag je van mij.

Aan het einde van de regel gaat het ook prima: het rijm begint bij de laatste gecursiveerde lettergreep. Dat leidt bij 7-voetige jamben tot mannelijk en vrouwelijk rijm. De de 3-voetige jamben hebben dubbelrijm, eigenlijk een speciaal soort vrouwelijk rijm.
Interessant zijn de 4-voetige regels in de tweede strofe. "Vernedering/wreder ging" is een fraai dubbelrijm. (Sommige noemen het gewoon onzijdig rijm, maar dat maakt het niet minder.)
In de andere 4-voeter is er helaas wat saai: een mannelijk rijm gaan/verstaan. En wat meer is: het rijm begint NIET bij de cursivering. Overigens rijmtechnisch niets mis mee.


Dat brengt ons dan bij het twistpunt: het aantal lettergrepen vóór de eerste cursivering. Ik sprak hierboven van jambe omdat 18 van de 22 regels slechts 1 lettergreep vóór de gecursiveerde hebben. Inmiddels heb ik diverse oneigenlijke argumenten gehoord om de 4 afwijkende regels niet te veranderen.
Wat vooral opvalt is dat je het eigenlijk onzin vind om je te conformeren aan de regels die gelden voor vormvaste dichters waar die haaks staan op wat jouw muzikale aanpak.

Als dat het uitgangspunt is en blijft, dan lijkt mij verder commentaar op jouw werk nu en in de toekomst overbodig.
Groet, Niels
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Re: Weggepest 5 jaren 8 maanden geleden #13

  • Bas Boekelo
  • Bas Boekelo's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 3827
  • Ontvangen bedankjes 918
Zoals je weet staan je gecursiveerde lettergrepen me tegen, maar ik moet bekennen dat het voor jou werkt.( Niels )

Echter is het een systeem met gebruiksaanwijzing. ( Bas )


Wat vooral opvalt is dat je het eigenlijk onzin vind om je te conformeren aan de regels die gelden voor vormvaste dichters waar die haaks staan op wat jouw muzikale aanpak.

Als dat het uitgangspunt is en blijft, dan lijkt mij verder commentaar op jouw werk nu en in de toekomst overbodig.
Groet, Niels


Daar sluit ik me bij aan. Gr.Bas
Laatst bewerkt: 5 jaren 8 maanden geleden door Bas Boekelo.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Re: Weggepest 5 jaren 8 maanden geleden #14

  • Vin Konings
  • Vin Konings's Profielfoto
  • Offline
  • Iemand om te respecteren
  • Berichten: 66
  • Ontvangen bedankjes 6
Beste Niels en beste Bas,
ik blijf maar leren! Ik ben maar een eigenzinnige hobby-taalknutselaar die zich nooit met het vakjargon ( en met de blijkbaar strikt afgebakende dichtwetten ) heeft beziggehouden.
Toch ben ik bijzonder blij dat ik jullie heb kunnen duidelijk maken dat er wel degelijk een doordacht systeem ten grondslag ligt aan mijn rijmelarijen, dat ik niet zomaar wat aanrommel.
Ik heb me in het begin even laten overdonderen en afschrikken door je terminologie Niels, zodat ik pas laat een begrijpelijke uitleg gaf van mijn systeem. Een systeem dat, zoals ik jou Bas al heb uitgelegd, mij de mogelijkheid biedt elk gedicht uniek te maken wat betreft rijmschema en ( ritmische ) compositie. Elk gedicht van de slordige honderdtachtig die ik tot nu toe geschreven heb is anders dan de andere, voor zover ik weet.
Ik vind het bijzonder sympathiek Niels dat je toegeeft dat er wel degelijk een logica achter mijn aanpak schuilt, ook al is het dan niet de jouwe, en al staat de de cursivering je dan tegen ( wat ik best begrijp ).
Ik heb van je geleerd dat wat ik toe nu toe metrum noemde ( het terugkerende schema van beklemtoonde lettergrepen in een versvoet ) niet zo genoemd mag worden, omdat ik mijn eigen klemtonen aanbreng. Sterker nog: mijn verzen bevatten geen versvoeten, zo werd mij duidelijk, maar maten, maten met een klemtoonpatroon weliswaar, maar zelfs in dat patroon breng ik afwijkingen/variaties aan.
Dankzij jullie beiden kan ik mijn gedichten nu definiëren als ‘ritmische rijmsels’.
Ik dank jullie beiden heel hartelijk voor de zeer interessante en verhelderende discussie, die hiermee ten einde is gekomen. Ik hoop dat jullie, ondanks alle bezwaren tegen en voorbehouden bij mijn vorm van werken toch zo nu en dan wat plezier zullen hebben bij het lezen van mijn voortbrengselen, want enkel daarom is het mij per slot te doen.
Nogmaals beiden, zeer veel dank, en bij dezen:
over en sluiten!

Vin.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Tijd voor maken pagina: 0.173 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Waar? (2017)



Dichters, we lezen ze met droge ogen:
Een Vegter, Nolens, Benders, Oosterhoff.
Waar zijn de tijden van het hartebloed?
De zielepijn, de traan en dat soort werk.
Waar de gezangen van het mededogen?
Verweij, Van Deyssel, Gorter, Kloos of Perk?
De litanieën, waar? Voorbij. Voorgoed.
Een zakdoek vangt vandaag nog enkel stof.

Het bloed werd gruis. De tranen werden glas.
Verlies en stukgaan voelt nu tweedehands.
Het leed werd leed van bordkarton. Te koop.
Deels nog als dagboeksmart. Van droefenis
Kwam grimas , gil en wrede pijn. En masse
Verdoezelt men nu weemoed en gemis.
Per stuk, zoals je wil. Azijn werd stroop.
En Pfeijffer: Dichter nu des Vaderlands.

De dichter, heden, is een zonderling
Die weeklaagt in een martelend gekrijs.
Hij hangt de paljas uit voor zijn publiek
En speelt voor praktiserend psychiater.
Wat blijft: bezetenheid om één, één ding
Terwijl hij lamenteert in het theater.
De wonden die hij likt. En de muziek
Die klinkt bij het aanvaarden van een prijs.

Koop koop koop