Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: Te laat

Te laat 5 jaren 11 maanden geleden #1

  • Vin Konings
  • Vin Konings's Profielfoto
  • Offline
  • Iemand om te respecteren
  • Berichten: 66
  • Ontvangen bedankjes 6
( Deze - een van mijn favorieten - kwam ik zojuist tegen. Hij is van het wat meer lugubere soort, maar ik hoop dat dat geen beletsel vormt. Zwarte humor is ook wel eens aardig. )

Zijn leven lang reeds had hij
die compulsieve drang
zijn lichaam vrij te houden
van haren.
Vol overgave schoor hij
zich daaglijks urenlang,
steeds rigoreuzer zelfs met
de jaren.

Zijn goedgeslepen scheermes
gleed millimeters diep.
Geen wortelzakje dat zijn
verdelgingsdrift ontliep.
Zijn kale lijf, bepleisterd
- steeds dichter -,
werd gaandeweg al kleiner
en lichter.

Knap lastig, zo’n obsessie,
en fnuikend bovendien.
Hij liet zich door zijn manie
gestaag steeds minder zien.
Zelf zag ik hem zelfs nóoit meer.
Ook nu weer heb ik pech;
hier sta ik bij zijn grafsteen
en lees: ‘Hij schoor zich weg’.

© Vin 2007
Laatst bewerkt: 5 jaren 11 maanden geleden door Vin Konings.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Tijd voor maken pagina: 0.112 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Dorsimbra 2



Appelmoes

Wanneer ik vroeger geen spinazie lustte
Dan werd Oom Piet erbijgehaald, uit Goes.
“Oom Piet die eet alleen maar appelmoes”.
(Iets wat mijn moeder ernstig verontrustte.)

Elke dag appelmoes!
Geen witlof, geen spruitjes.
Oom Piet was dan ook
Een heel vrolijke man.

Nu eet ik alles, maar mijn psychiater
Zegt dat ik lijd aan appelmoesgebrek.
Hij lacht erbij, dat deed mijn moeder nooit
Wanneer ik vroeger geen spinazie lustte.


Katja Bruning werd met een grote hoeveelheid stemmen (17) gekozen tot Dichteres des Vaderlands, maar kan voor deze functie geen tijd vrijmaken wegens haar Moederatorschap)




 

Bundels