Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: Bester

Bester 5 jaren 8 maanden geleden #1

  • Vin Konings
  • Vin Konings's Profielfoto
  • Offline
  • Iemand om te respecteren
  • Berichten: 66
  • Ontvangen bedankjes 6
( Om alle kritiek voor te zijn: in dit gedicht zitten wat halve tellen. In regel 3, 33, 34 en 35 heb ik twee lettergrepen op éen tel gezet. Dit 'hinkeleffect' vergt wellicht een kleine aanpassing, doch het hoeft geen struikelblok te zijn. Hinkel maar mee! )

Ik kwam in gesprek,
ik raakte aan’t praten
met een knappe verschijning,
extreem goedgebouwd.
Dat kwam door haar sport
( tae-kwondo, karate? ),
zo werd me gezwind toevertrouwd.

Maar schoonheid of niet,
al snel stond ze tegen,
want oh, wat opschepperig
bleek ze te zijn.
Die sport ( kaatsen,touwtrekken,
schermen met degen,
schieten met luchtkarabijn? )
was alles voor haar,
haar lust en haar leven,
en blijkelijk vond ze
zichzelf nogal goed,
want zelden heeft iemand
zo sterk overdreven
als zij - maar ze hield stuk bij voet:
zij, zo beweerde ze
hoogst onbescheiden
- die drang om te winnen,
ik vind ‘t maar niets! -
( sprong ski, was een stuurvrouw
bij’t roeien, of beide,
reed hard op de schaats dan wel fiets,
deed aan polo, aan midgetgolf,
skeet, stootte kogel,
schoot kleiduif, wierp discus
of speer, speelde darts,
zat bij’t crossen in een zijspan,
in een bobslee, als remster? )
- ik ken zwem - zwemmer - zwemst,
maar nee, zij was zwemster!

© Vin 2013
Laatst bewerkt: 5 jaren 8 maanden geleden door Vin Konings.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Tijd voor maken pagina: 0.116 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Dagbladkat

dagbladkat

De ochtenden beginnen met papier
waarop het laatste nieuws weer is te lezen
(geen houdbaarheid kan zo kortstondig wezen)
dus heerst kolommen lang de stilte hier.
 
Ik zwijg graag urenlang voor mijn plezier
en ledigheid dient alom hooggeprezen,
toch hecht ik aan de omgangsvorm in dezen:
men leest geen krant in ’t bijzijn van een dier.
 
Ik ben gelukkig niet als hond geboren,
het noodlot viel me goddank niet te beurt
om blaffend bij een meute te behoren
 
ofschoon het mijnerzijds wel wordt betreurd
dat ik nooit mijn beheersing heb verloren:
wat had ik graag zo’n krant een keer verscheurd.
 

Koop koop koop