Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent

Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: Het kamerlid kijkt terug op de zomer

Het kamerlid kijkt terug op de zomer 9 maanden 1 week geleden #1

En kamerlid, hoe was je zomer? Kon je wat ontspannen?
Ze aten samen, Cor en Kurt, het kamerlid at mee.
‘t Is heerlijk, babcia, niemand kan zo goochelen met pannen.
Ze had hun bigos* voorgezet, met wodka en met thee.

Niet echt, nee, sprak het kamerlid, dat ligt aan de formatie.
Die komt maar steeds niet van de grond; het duurt nu al zo lang.
Waar ‘t mij voornamelijk om gaat, is ‘t welzijn van de natie.
Demissionair besturen kan niet duren, ben ik bang.

Dat polderen van jullie is heel Chollands en gezellig.
Niks potentaat die het beslist, zei babcia, wees maar blij.
Ze klonk, al zwaaiend met haar lepel, uitermate stellig.
Er is nog bigos over, hoor, wie wil er nog wat bij?

Al kauwend zeiden Kurt en Cor: De klapper is toch Klaver,
die midden in formatietijd de aandacht eist, de boef.
De media staan vol met nietes-welles-gepalaver;
het draait om Jesses film. Geef toe, een meesterlijke move.

Nee, onvervalste propaganda, dat kan ik je zeggen.
Een Oost-Europeaan, zei babcia, ruikt zoiets meteen.
Voor Kurt en Cor stond het wel vast: Het valt niet te weerleggen.
Verguisd of juist bewierookt, Jesse is een fenomeen.

Dat zie ik toch net anders, sprak het kamerlid zorgvuldig.
Het is een beeld van hoe men leeft in politieke kring.
De maker is mijns inziens niet aan visiesturing schuldig.
Ik acht de kans dat er zo’n film van mij komt, niet gering.

Die praatjes, ongechoord, en dan nog wel met volle mond!
En babcia deelde toen szarlotki* uit de oven rond.


* traditionele Poolse jachtschotel; appelgebakjes
Laatst bewerkt: 9 maanden 1 week geleden door Hendrikje de Koning.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Bedankt door: Jacob van Schaijk
Tijd voor maken pagina: 0.350 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Afgevinkt

Ik ga vanavond maar een rookkring blazen
En mijn jeneverglas blijft ook niet droog
Ik hef het in de blauwe walm omhoog
En zal daarna eens stevig door gaan dazen
Als eerbetoon aan Simon Vinkenoog 

Als dichter niet een van die houten klazen
Vol zelfbeklag en mooie spanningsboog
Ik snapte wel geen bal van zijn betoog
Maar liet me altijd blij door hem verbazen
En rook een joint op Simon Vinkenoog 

Maar weinigen die ooit zijn werk herlazen
Het ging meer om de mens, de demagoog
Die met verruimde geest zijn verzen spoog
En woedend over liefde stond te razen
Vaarwel, vaarwel, o Simon Vinkenoog!

De blinde, hersenloze New-Agedwazen
Verloren hun partij-ideoloog
Maar zaterdag verschijnt een regenboog
Als regenwolken worden weggeblazen
Als eerbetoon aan Simon Vinkenoog 

Dan schuiven ze hem zachtjes in de oven
-Hoe tragisch is het sterven van een kind-
Daar wordt een flink pak hasjiesj bijgeschoven
Wij blijven achter, blowing in the wind

Koop koop koop