Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent

Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: Stamppot stopvaarf, een zkv rimée

Stamppot stopvaarf, een zkv rimée 2 maanden 4 weken geleden #1

  • Ben Hoogland
  • Ben Hoogland's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 1667
  • Ontvangen bedankjes 731
  • Karma: 0
(Vooraf: dit gedicht is de volgende in de reeks Groningse Recepten, geïnspireerd op het werk van A.L. Snijders en het gedicht "Wellust" van Jaap van den Born)

Stamppot stopvaarf

Kort na de ontdekking van het vuur heeft een onzer oermoeders voor het eerst dit gerecht gekookt. Er werd mogelijk luidruchtig van gesmuld. Bet-achter-oudtantes hebben van de overblijfselen redelijk smakende kliekjes gebrouwen. Ook die gingen nog er best in. De naam van dat warme voedingsmiddel is nergens gedocumenteerd. Geruchten gaan dat ‘haardschillebonen’ er een deel van uitmaakten.

Generaties later staan er nog restanten, bij toeval in Oost-Groningen herontdekt, urenlang te pruttelen op walmende petroleumkachels. Rauwe arbeiderskelen werken deze smurrie rücksichtslos naar binnen onder het motto: lepel in de knuist en doorhaggelen.

Onze kinderen spreken twintig jaar later nog vol afgrijzen van die ene keer dat zij ongewild bij verre familie te eten werden genodigd (het was al laat en treinen naar het ontwikkelde westen reden niet in verband met plotselinge ijsval). Vette dampen uit de keuken deden het ergste vermoeden. Oom Ienko, na zijn derde borrel iets minder geestig, antwoordde desgevraagd: "Dikdakken! Praan wàt, brij zat!" Nóg zien zij de twee mollige armen van tante Tjaakje de grote emaillen pan midden op tafel zetten.

Dokters reden af en aan. Drie dagen later was de buikkramp draaglijk. Een week nadien werd de quarantaine opgeheven.

Een Groninger is sterk in overleven.
Verba volant, scripta manent.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Tijd voor maken pagina: 0.159 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

'A perfect day' Bij de dood van Lou Reed


 
Hij kende het: een haast perfecte dag,
Zo een waarop problemen zijn verdreven
Waarop je kunt genieten van het leven
Gewoon omdat van alles kan en mag.
 
Zo’n dag waarop je rondloopt met een lach
En samen met die ander lijkt te zweven.
Hij heeft ooit in een prachtig lied beschreven
Hoe zij hem zich vergeten liet. Maar ach …
 
Zo’n dag kan in een liedje voortbestaan
Maar in het echt kon hij zich niet vergeten
En is die dag gewoon voorbijgegaan. 
 
Hij heeft toen hij dit lied schreef reeds geweten
Dat hij hiermee de tijd niet kon verslaan
Al heeft dit hem als ieder mens gespeten. 
 
 

Koop koop koop