Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent

Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: Stamppot stopvaarf, een zkv rimée

Stamppot stopvaarf, een zkv rimée 11 maanden 3 weken geleden #1

  • Ben Hoogland
  • Ben Hoogland's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 1874
  • Ontvangen bedankjes 861
  • Karma: 0
(Vooraf: dit gedicht is de volgende in de reeks Groningse Recepten, geïnspireerd op het werk van A.L. Snijders en het gedicht "Wellust" van Jaap van den Born)

Stamppot stopvaarf

Kort na de ontdekking van het vuur heeft een onzer oermoeders voor het eerst dit gerecht gekookt. Er werd mogelijk luidruchtig van gesmuld. Bet-achter-oudtantes hebben van de overblijfselen redelijk smakende kliekjes gebrouwen. Ook die gingen nog er best in. De naam van dat warme voedingsmiddel is nergens gedocumenteerd. Geruchten gaan dat ‘haardschillebonen’ er een deel van uitmaakten.

Generaties later staan er nog restanten, bij toeval in Oost-Groningen herontdekt, urenlang te pruttelen op walmende petroleumkachels. Rauwe arbeiderskelen werken deze smurrie rücksichtslos naar binnen onder het motto: lepel in de knuist en doorhaggelen.

Onze kinderen spreken twintig jaar later nog vol afgrijzen van die ene keer dat zij ongewild bij verre familie te eten werden genodigd (het was al laat en treinen naar het ontwikkelde westen reden niet in verband met plotselinge ijsval). Vette dampen uit de keuken deden het ergste vermoeden. Oom Ienko, na zijn derde borrel iets minder geestig, antwoordde desgevraagd: "Dikdakken! Praan wàt, brij zat!" Nóg zien zij de twee mollige armen van tante Tjaakje de grote emaillen pan midden op tafel zetten.

Dokters reden af en aan. Drie dagen later was de buikkramp draaglijk. Een week nadien werd de quarantaine opgeheven.

Een Groninger is sterk in overleven.
Verba volant, scripta manent.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Tijd voor maken pagina: 0.159 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Girotondolettenkransje

 
 
1.
 
Dit is een girotondolettenkransje.
Volstrekt uniek en enig in zijn soort,
al klinkt dát dan wellicht toch wat infaam.
 
Maar ík had er nog nimmer van gehoord,
dus draai ik hier een liefdesrondedansje.
De vinding schrijf ik vrolijk op mijn naam.
 
2.
 
De vinding schrijf ik vrolijk op mijn naam,
een plus voor mijn curriculum vitae,
een aanwinst voor het opgepoetst blazoen.
 
Ik ben er nogal in mijn nopjes mee.
Wellicht word ik spontaan wel polygaam
en zingend ga ik aan de liefde doen!
 
3.
 
En zingend ga ik aan de liefde doen,
een liedje over quanto bello mondo
zal klinken door het open tuimelraam.
 
De hele dag dans ik de girotondo,
een goddelijk verkregen visioen.
Ik reken op zijn minst op wereldfaam.
 
4.
 
Ik reken op zijn minst op wereldfaam,
al is het kunstje een soort a-b-c,
dit is toch wel een zeldzaam buitenkansje.
 
Ik stuur het op naar Doctorandus P,
een heerschap, literair én vakbekwaam,
want déze claim is dus géén tweedehandsje.
 
5.
 
Want déze claim is dus géén tweedehandsje.
Wanneer zag men het volgzame sextet
een selfiedans doen in een legioen?
 
Al is de bouwsteen - girotondolet -
geef ik grif toe, dan wel een samenflansje:
mijn muze blaast al reeds op mijn klaroen.
 
6.
 
Mijn muze blaast al reeds op mijn klaroen.
En schokkend schalt een ferme jubelkreet
want deze dag krijgt een bijzonder glansje.
 
Welnu, aan u, het land, en de planeet,
stel ik nu voor, en dat met goed fatsoen:
dit is een girotondolettenkransje.
 
7.
 
Dit is een girotondolettenkransje.
De vinding schrijf ik vrolijk op mijn naam
en zingend ga ik aan de liefde doen!
 
Ik reken op zijn minst op wereldfaam
want déze claim is dus géén tweedehandsje.
Mijn muze blaast al reeds op mijn klaroen.
 
 
 
 

Koop koop koop