Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Omdat light verse lééft

Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: Over enjambement gesproken....(2)

Over enjambement gesproken....(2) 1 jaar 4 maanden geleden #1

  • Rudy Menthère
  • Rudy Menthère's Profielfoto
  • Offline
  • Zeer gerenommeerd forumlid
  • Berichten: 253
  • Ontvangen bedankjes 185
MISS VERSTAND

Ik leg mijn hand schalks op haar bil
ze zegt heel resoluut: ‘Ik wil…

Maar tja, ik ben niet erg gewend
aan vormen van enjambement
en laat mijn hand verlekkerd dwalen
naar wat er verder valt te halen

Dus schrik ik heftig als ze gromt:
…beslist niet dat je aan mij komt!’
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Over enjambement gesproken....(2) 1 jaar 4 maanden geleden #2

  • Frits Criens
  • Frits Criens's Profielfoto
  • aanwezig
  • Forumgod
  • Berichten: 938
  • Ontvangen bedankjes 415
Deze is jaloersmakend mooi, Rudy!

Groetjes,
Frits
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Over enjambement gesproken....(2) 1 jaar 4 maanden geleden #3

  • Rudy Menthère
  • Rudy Menthère's Profielfoto
  • Offline
  • Zeer gerenommeerd forumlid
  • Berichten: 253
  • Ontvangen bedankjes 185
Dank je wel Frits!
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Over enjambement gesproken....(2) 1 jaar 3 maanden geleden #4

  • Bas Boekelo
  • Bas Boekelo's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 3784
  • Ontvangen bedankjes 897
Ik vraag me af of hier wel sprake is van enjambement. Ik vond een voorbeeld door Arjan ingegeven:

Twee zwijnen gingen samen uit
Naar restaurant…………………

Twee zwijnen gingen samen uit
Eten, ….

Kijk nog even naar de door Jaap gegeven definitie van enjambement.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Tijd voor maken pagina: 0.179 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Plezant





Hier zit ik dan, in zwart gepeins verzonken,

en leg me neer bij treurnis’ heerschappij,
want vriendschap die uitbundig werd geschonken,
leek op een dag de houdbaarheid voorbij.

Ik weet niet meer hoe onze stemmen klonken,
al liepen wij gestadig zij aan zij.
Een beeld dat, door de stroom des tijds verdronken,
mij plots weer overspoelt als bitter tij.

Ach, elke zee kent overslaande baren
en prikkend zout dat toch geen zwemmer let.
In plaats van naar dit druilerig sonnet

met uitgelopen inkt te blijven staren,
neem ik een zakdoek, koffie en pralinen.
Met chocola is het plezanter grienen.

Koop koop koop