Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Omdat light verse lééft

Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: Het kamerlid en Zwarte Piet

Het kamerlid en Zwarte Piet 3 weken 2 dagen geleden #1

Oh, kijk nou toch, zei ‘t kamerlid, ze zijn weer aan het rellen.
Vlug kwamen Kurt en Cor erbij en keken met hem mee.
Wat jammer dat die schreeuwers elke intocht vergezellen.
Bij ons was ‘t vroeger enkel feest, die intocht op tv.

De eerste keer dat Sint, zei babcia, met zijn Zwarte Pieten
bij mij thuis een bezoekje bracht, stond ik meer dan versteld
van dat pikzwarte Pietgezicht. Daar moest ik van verschieten.
En dat die schmink racistisch is, werd er niet bij verteld.

Hoe zou ik dat, vervolgde zij, ook hebben koenen weten?
Het meest opvallend is contrast dat ik bijzonder vind:
sneeuwwitte cheiligman, zo koel, zo rustig, afgemeten,
en stoute, zwarte knechten, die toch luisteren naar hun Sint.

Maar babcia toch! Voor Cor en Kurt, was wat zij zei verfoeilijk.
Wij zijn ooit beiden Piet geweest en hebben toen genoten,
maar in het huidige klimaat is het wel heel erg moeilijk
om achter ‘t zwart van Piet te staan, zo hebben wij besloten.

En jij? Wat vind jij, kamerlid? Hoe sta jij in die kwestie?
Ik heb, zei ‘t kamerlid, persoonlijk minder met dat zwart.
Zo’n donkere knecht wekt ongewild de kwalijke suggestie
van een karikatuur, wat blijkbaar minderheden tart.

Ik zou het allerliefste zien, gaf hij daarop te kennen,
dat de bevolking, niet Den Haag, in kalme dialoog
een middenweg bewandelde, waaraan men dan kan wennen.
Ja, duh! Voor Cor en Koert behoefde dat geen breed betoog.

Toen was het tijd voor babcia om met borstplaat rond te gaan:
Een zwarte Sint met witte Pietjes, is dat toegestaan?

(Link naar het eerste vers in de serie Het kamerlid, met onderaan een link naar de introductie, voor wie denkt "Hoe zat het ook alweer met dat kamerlid?")
Laatst bewerkt: 3 weken 2 dagen geleden door Hendrikje de Koning.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Tijd voor maken pagina: 0.222 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Voor Bas

Een roos is een roos is een roos:
Zal Shakespeare’s citaat ooit vergrijzen?
De rijmklank die hij eens verkoos
Noopt mij zijn toneel ook te prijzen

Geen roos is een roos als mijn Roos
Die mij weet te laven en spijzen
Wou ik haar verkopen [hoe boos]
Dan wist ik haar niet eens te prijzen

Een loos heeft geen loos als mijn loos,
Sprak laatst een Shanghaier vol ijzen,
Mijn hoofdhuid is schulftig en bloos
Als sneeuwman viel ik in plijzen

 

Koop koop koop