Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Omdat light verse lééft

Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: Laatbloeier

Laatbloeier 2 weken 6 dagen geleden #1

  • Wim Meyles
  • Wim Meyles's Profielfoto
  • Offline
  • Gedreven forumlid
  • taalhumorist
  • Berichten: 138
  • Ontvangen bedankjes 121
De dag dat Adelbertus zestig werd,
besloot hij wat gezonder te gaan eten:
in appels had hij toen nog nooit gebeten,
hij leefde op patat en vette snert.

Toen Adelbert de zeventig bereikte,
vond hij een vwo-niveau vereist.
Hij slaagde met een mooie cijferlijst
waarop vier achten en vier negens prijkten.

Tien jaar daarna werd hij natuurlijk tachtig,
de leeftijd dat het lijf wat minder wordt.
Hij stortte zich volledig op de sport:
het heffen van gewichten vond hij prachtig.

Toen Adelbert zijn negentigste vierde,
bedacht hij dat het tijd werd voor een vrouw.
Een groepsvakantiereis naar Curaçao
was hoe hij een verpleegstertje versierde.

Vervolgens haalde Adelbert de honderd.
Hij schafte zich die dag een iPhone aan,
waardoor hij nu met Facebook om kan gaan
en zich om Instagram niet meer verwondert.

Zijn honderdtiende viert hij straks gewoon
te midden van zijn talrijk nageslacht.
Ik denk dat ik daar ook wel word verwacht:
hij is per slot van rekening mijn zoon.

Na de zware discussies van de afgelopen dagen vond ik het wel tijd voor iets luchtigs. Met een knipoog naar 'De honderdjarige' van Godfried Bomans.
www.wimmeyles.nl

Nieuwste boek: Filosoviertjes
Laatst bewerkt: 2 weken 6 dagen geleden door Wim Meyles.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Laatbloeier 2 weken 6 dagen geleden #2

  • Bas Boekelo
  • Bas Boekelo's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 3742
  • Ontvangen bedankjes 856
goeie grap. Methusalem.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Tijd voor maken pagina: 0.134 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Er was een meer en er was zon

Er was een meer en er was zon,
het blauw werd door geen wit gestoord.
De bootjes wenkten: kom aan boord.
Het was nog vroeg, de dag begon

alsof hij dag en nacht zou duren.
De maan nog steeds of reeds in zicht
genoot van ongesluierd licht
dat ons door wimpers heen deed gluren.

We reserveerden vast een boot,
om twee uur kon de pret beginnen.
Dus eerst nog zwemmen (dat was binnen)
en wandelen (het park was groot).

Een pick-nick met du pain, du vin
(in Frankrijk eet je op z'n Frans),
het grijs greep onderwijl zijn kans
en maakte aan mooi weer une fin.

We voeren uit, het zwemvest aan,
daarboven nog een regenjas,
de paraplu kwam goed van pas,
ook ín de boot ging water staan.

We toerden op het grijze meer,
we tuurden naar de grijze kant.
Een uur nadien, terug aan land,
het zwemvest uit... de zon kwam weer!

Koop koop koop