Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: 'Lief' en 'Leed'

'Lief' en 'Leed' 29 jan 2019 10:34 #1

  • Wim Meyles
  • Wim Meyles's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • taalhumorist
  • Berichten: 775
  • Ontvangen bedankjes 770
Lief
Ons huwelijk omvat nu vijftig jaren.
Twee jongens en twee meisjes mocht je baren.
En al die tijd je schoonheid zo bewaren!
Jouw tederheid kan niemand evenaren.
De sleur doorbrak je met je blijde maren.
Je gaf niets uit: je wilde altijd sparen.
En dan ons jacht: wat hebben we gevaren!
Ik houd nog steeds van jou, mijn lieve Klare.

Leed
Ons huwelijk omvat nu vijftig jaren.
Je bleef me al die tijd veel zorgen baren.
Een goed humeur kon jij nooit lang bewaren.
Ik ken veel vrouwen, maar geen even nare.
Altijd kritiek, ja, altijd wat te maren.
Je oordeel fel, nooit wilde je me sparen.
En dan ons jacht: jij bracht ons in gevaren!
Ik neem nog maar een glaasje oude klare.
www.wimmeyles.nl

Nieuwste boek: Ik dicht plezier
Laatst bewerkt: 29 jan 2019 18:58 door Wim Meyles.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Tijd voor maken pagina: 0.112 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Vogeltelling



ik had als plek het Binnenhof gekozen
een rustig bankje achter de fontein
met pen, een blocnote en een flesje wijn
het werd een dagje aangenaam verpozen

ik telde honderdvijftig dode mussen
elf pimpelmezen en een papegaai
een gier, zes kwartels en een bonte kraai
vier roodborsten, een blinde vink, intussen

begon ik aardig in de war te raken
want hoeveel glazen had ik nu al op
er dansten twintig kippen zonder kop
(of zie je dubbel als de drank gaat smaken?)

acht vredesduiven speelden zwaan kleef aan
een torenvalk en kerkuil waren maten
ze spanden samen met een rode haan
een havik wilde niemand binnenlaten

vol wijn hield ik de vogels in de gaten
toen zag ik dodo’s en ben weggegaan