Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Omdat light verse lééft

Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: Niks met taal

Niks met taal 3 weken 1 dag geleden #1

  • Wim Meyles
  • Wim Meyles's Profielfoto
  • Offline
  • Zeer gerenommeerd forumlid
  • taalhumorist
  • Berichten: 206
  • Ontvangen bedankjes 186
Ik ben geen lezer: langeafstandshikes
zijn mijn domein. Op mijn snelwandelnikes
begeef ik mij door Mexico en China.
Een boek verveelt me al na één pagina.

Ik geef het toe: het is een imperfectie;
het is gewoon te wijten aan dyslexie;
daarvoor bestaat geen simpele remedie,
betoogt mijn medische encyclopedie.

Mijn Maartje is weer geen natuurgenieter:
zij doet aan Claus en Mulisch normaliter,
of leest de krant: de ziektekostenpremie,
de Brexit, de ebola-epidemie.

Ze spoort mij wel eens aan: ‘Joh, poog es
een boek te kiezen uit de catalogus!’
Dan zeg ik dat de bieb mij niet kan schelen:
literatuur is voor de notabelen.

Bij ‘boeken’ denkt zij aan de Nobelprijs;
ik aan mijn voorgenomen rodelreis.
www.wimmeyles.nl

Nieuwste boek: Filosoviertjes
Laatst bewerkt: 3 weken 1 dag geleden door Wim Meyles.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Bedankt door: Niels Blomberg

Niks met taal 3 weken 1 dag geleden #2

  • Bas Boekelo
  • Bas Boekelo's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 3765
  • Ontvangen bedankjes 875
Wim Kan kreeg de zaal plat met kameera en kanaada
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Tijd voor maken pagina: 0.143 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

We zijn er nog



De Hunnen stonden weer eens voor de wallen
Wij stelden ons dus als vanouds teweer 
Je zag ze vuil en smerig samenballen 
Ze gingen ruw en onbeschaafd tekeer
We keken op de Hunnenhuigen neer 
Het was een onophoudelijk getier 
Met veel gespot en duidelijk gesneer 
Maar goed - zij waren daar; wij waren hier


De poort was dicht, het valwerk was gevallen
Het wachtwoord (‘Dikke lul’) niet geldig meer
En al die ongewassen duizendtallen
Geleid door een zeer ongelikte beer
Die stonden daar dus op hun veld van eer
Massaal voor aap, het deed ons eerst geen zier
Al zwaaiden ze ook brullend met hun speer
Want ach – zij waren daar; wij waren hier


Toch werd het onplezierig voor ons allen
De voedselvoorraad leed aan wanbeheer
We aten eerst de paarden in de stallen
En deelden toen de laatste rotte peer
De conversatie werd bedrukt gelamenteer
De dorst verlamde onze speekselklier
Geen hulp in zicht, per trein of met het veer
Want tja – zij waren daar; wij waren hier

O lezer! Dat ik weer communiceer
Met in mijn hand het Vrije Versbanier 
Bewijst wel onze moed in deze sfeer 
De Hun trok af naar dáár, wij zijn nog hier!

Koop koop koop