Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Omdat light verse lééft

Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: schuintamboers

schuintamboers 1 maand 5 dagen geleden #1

  • Bas Boekelo
  • Bas Boekelo's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 3784
  • Ontvangen bedankjes 897
Drie Schuintamboers die kwamen uit het Oosten
Ze meenden bij een biertent langs te gaan
Ze wilden zich die moeite wel getroosten
Daar één van hen een mooie meid zag staan

Zeg meisjelief, wil jij met mij verkeren?
Ze keek hem aan en sprak met zachte stem
Je doet me met je aanzoek zeer vereren
Maar papa geeft het antwoord, vraag het hem

Zeg ouweheer, mag ik je dochter trouwen?
Een trommel met twee stokken ben ik rijk
Dan jongeman, mag jij je rommel hou’en
Mijn dochter is te goed voor jouw gelijk

Zeg ouweheer ik ben nog iets vergeten
Mijn vader is Groot Hertog van Castiel
Je dochter is een schat, maar je moet weten
Het was slechts een moment dat’k op haar viel

Hij zocht zijn stokken op en sloeg zijn trom
Rom bom rom bom daar maal ik heel niet om.
………………………………………………………
Drie Schuintamboers, die kwamen uit het Oosten
Drie Schuintamboers, die kwamen uit het Oosten
Van je rom bom wat maal ik er om
Die kwamen uit het Oosten rom bom
Een van de drie, zag daar een aardig meisje
vervolg als voorgaande
Zeg meisjelief, wil jij met mij verkeren?
Nou jongeman, dat moet je mijn vader vragen
Zeg ouweheer, mag ik je dochter trouwen?
Nou jongeman, zeg mij wat is je rijkdom
Mijn rijkdom is, daar wil ik niet om jokken,
mijn rijkdom is, een trommel met twee stokken
Nou jongeman, dan kun je haar niet krijgen
Zeg ouweheer, ik ben nog wat vergeten
Mijn vader is Groot Hertog van Castille
Dan jongeman, mag jij mijn dochter trouwen
Jij mag mijn dochter trouwen rom bom
Nee ouweheer, je mag je dochter houwen
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Tijd voor maken pagina: 0.127 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Herfstconcert



Mijn tante is een ware drama queen
Het kleinste basakkoord doet haar al snikken
En zij hoeft maar een violist te zien
Dan staat ze al haar tranen weg te slikken

Dat grienen is nog niks bij haar geklaag
Nu hangt ze jammerend aan het loket:
In het concertprogramma van vandaag
Ontbreekt haar favoriete strijkkwartet

Haar man, mijn oom, staat kalmpjes aan haar zijde
Een bioloog, wat nuchterder van aard
Hier minder thuis dan in een bloemenweide
Klopt troostend op haar hand en zegt bedaard:

'Ach lief, precies zoals ik gister zei:
't Seizoen van de viooltjes is voorbij'

Koop koop koop