Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: Temporomandibularis

Temporomandibularis 4 weken 2 dagen geleden #1

  • Jaap Bakker
  • Jaap Bakker's Profielfoto
  • Offline
  • Iemand om te respecteren
  • Berichten: 65
  • Ontvangen bedankjes 44
Tweede versie na suggesties van Hendrikje en Inge:

Een aankomend junior rijksfunctionaris
- waarvan ik mij afvraag of hij wel goed gaar is -
heeft in een rapport dat al nagenoeg klaar is,
gesteld dat gewoonlijk bij de dromedaris
- een herkauwend beest en elk weet dat dat waar is-
de druk op het spiercomplex doorgaans wel zwaar is,
vooral in de temporomandibularis.

Eerste versie:
Een aankomend junior rijksfunctionaris
die sier wilde maken voor hoger salaris,
- waarvan ik mij afvraag of hij wel goed gaar is -
heeft in een rapport dat al nagenoeg klaar is,
gesteld dat gewoonlijk bij de enigerlei dromedaris
- een herkauwend beest en elk weet dat dat waar is -
de druk op zijn het spiercomplex doorgaans wel zwaar is,
vooral in zijn de temporomandibularis.
Laatst bewerkt: 4 weken 2 dagen geleden door Jaap Bakker.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Temporomandibularis 4 weken 2 dagen geleden #2

Leuk! En knap gedaan zoveel rijmwoorden op -aris met de klapper op het laatst.

Ik moest het wel een paar keer lezen om het goed te begrijpen en elke regel op waarde te schatten.

r.4 "enigerlei dromedaris": dat vind ik een beetje een vage combinatie. 'k Heb even gegoogeld om te zien of het aan mij ligt of aan de betekenis van enigerlei. Van Dale geeft: "van een of andere soort", en die verklaring vind ik ook op andere plaatsen. Een dromedaris van een of andere soort. Het lijkt dus correct, maar 't klinkt voor mij een beetje gekunsteld.

r.5 tweede helft voelt als opvuller. Als iedereen weet dat een dromedaris een herkauwer is waarom moet het er dan bij?

r.6 "zijn": ik dacht eerst dat het op de functionaris sloeg. Dus misschien vervangen door "het", dan is het, lijkt mij, duidelijker dat je het nog steeds over de dromedaris hebt.

r.7: "zijn": de (idem)
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Bedankt door: Jaap Bakker

Temporomandibularis 4 weken 2 dagen geleden #3

  • Inge Boulonois
  • Inge Boulonois's Profielfoto
  • Offline
  • Admin
  • Dichters moeten verbeelding hebben
  • Berichten: 3416
  • Ontvangen bedankjes 1501
Jaap, als je op advies van Hendrikje gaat sleutelen aan het gedicht met dat prachtwoord: probeer voor 'salaris' iets anders te vinden, dat is rime riche...
www.ingeboulonois.nl

Een dichter is een beeldhouwer die muziek schildert - C. Schouwenaars
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Bedankt door: Jaap Bakker

Temporomandibularis 4 weken 2 dagen geleden #4

  • Jaap Bakker
  • Jaap Bakker's Profielfoto
  • Offline
  • Iemand om te respecteren
  • Berichten: 65
  • Ontvangen bedankjes 44
Dank je wel Hendrikje en Inge voor jullie suggesties. Ik heb de verbeteringen doorgevoerd. Ik kan me voorstellen dat r5, 2e deel wat vulling is, maar dat is volgens mij niet bezwaarlijk. De vorm heeft ook zo zijn verwachtingspatroon.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Bedankt door: Hendrikje de Koning
Tijd voor maken pagina: 0.121 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Vertalingen



Daar is-ie

Lente laat zijn blauwe lint
zwierig door de luchten zweven;
zoet-vertrouwde geuren geven
kietelend het land een hint.
Maarts viooltje droomt:
binnenkort ontluik ik.
– Hoor, van ver
een wijsje zacht en loom!
   Lente, daar ben jij!
Jou ja! voel en ruik ik.


Hatsjie

Lente laat zijn lauwe wind
grasduinend door velden zweven;
bloesemende bomen geven
kietelend mijn neus een hint.
Maarts viooltje droomt,
wil met hommels dollen.
— Voel alweer
zo’n snot- en tranenstroom!
   Lente, bah, hatsjie!
Jij weer met je pollen.


Er ist’s

Frühling lässt sein blaues Band
wieder flattern durch die Lüfte;
süße, wohlbekannte Düfte
streifen ahnungsvoll das Land.
Veilchen träumen schon,
wollen balde kommen.
– Horch, von fern
ein leiser Harfenton!
   Frühling, ja du bist’s!
Dich hab’ ich vernommen!

Eduard Mörike (1804-1875)

 

Bundels