Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: Moriaantje

Moriaantje 11 sept 2020 10:51 #1

  • Niek Kalberg
  • Niek Kalberg's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 664
  • Ontvangen bedankjes 1051
Moriaantje

Moriaantje in die stoet
Vlucht je echt alweer te voet

Zonder melk of boterhammetjes
Want die liggen in de vlammetjes

Zelfs geen dak boven je bolletje
En ook zonder parasolletje

Nog zo jong en ook alleen
Dus waar moet je nou toch heen

Jammer, Holland is te vol
Dat vindt Ankie Broekers-Knol

En ook Geert zegt reuze rot
Maar het land blijft echt op slot

Wie je uit die golven vist
Is waarschijnlijk terrorist

‘t Is hier, dat staat buiten kijf
Toch geen kinderdagverblijf

En men heeft het, roept Baudet
Zelluf in de fik gezet.

Maar we kregen god vergeten
Toch wat last van ons geweten

Honderd trekken we nu laf
Van bestaande quota af

Dijkhoff doet een rondedans
Want de zaak is in balans

En zo vloeit er ook geen bloed
Uit het Christelijk gemoed

Straks niet kijken Moriaan
Als ze voor de spiegel staan.
Laatst bewerkt: 11 sept 2020 10:54 door Niek Kalberg.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Bedankt door: adjudant B, John de Rooy
Tijd voor maken pagina: 0.226 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

We zijn er nog



De Hunnen stonden weer eens voor de wallen
Wij stelden ons dus als vanouds teweer 
Je zag ze vuil en smerig samenballen 
Ze gingen ruw en onbeschaafd tekeer
We keken op de Hunnenhuigen neer 
Het was een onophoudelijk getier 
Met veel gespot en duidelijk gesneer 
Maar goed - zij waren daar; wij waren hier


De poort was dicht, het valwerk was gevallen
Het wachtwoord (‘Dikke lul’) niet geldig meer
En al die ongewassen duizendtallen
Geleid door een zeer ongelikte beer
Die stonden daar dus op hun veld van eer
Massaal voor aap, het deed ons eerst geen zier
Al zwaaiden ze ook brullend met hun speer
Want ach – zij waren daar; wij waren hier


Toch werd het onplezierig voor ons allen
De voedselvoorraad leed aan wanbeheer
We aten eerst de paarden in de stallen
En deelden toen de laatste rotte peer
De conversatie werd bedrukt gelamenteer
De dorst verlamde onze speekselklier
Geen hulp in zicht, per trein of met het veer
Want tja – zij waren daar; wij waren hier

O lezer! Dat ik weer communiceer
Met in mijn hand het Vrije Versbanier 
Bewijst wel onze moed in deze sfeer 
De Hun trok af naar dáár, wij zijn nog hier!