Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: De Stanka (2)

De Stanka (2) 9 jaren 7 maanden geleden #1

Voor de regels van deze versvorm:
zie de eerste plaatsing ("De Stanka")

***

de ooievaar vliegt
bij vieze luier van 't kind
liefst met tegenwind

***

duizend keren tik
hooggehakt blijft ze een stoot
oma duizendpoot

***

werkmier zijn is zwaar
de baas heeft het veel leuker
als mierenneuker
Voor mijn gezongen gedichten, zie veradebrauwer.punt.nl/
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Re:De Stanka (2) 9 jaren 7 maanden geleden #2

  • Bas Boekelo
  • Bas Boekelo's Profielfoto
Dag Vera,
ik zie weinig commentaar op je 'stanka', hoewel ze wel grappig zijn. Maar het forum leeft hier nog niet zo. Ook had ik graag een reactie van de redactie gezien. Er bestaat toch de 'terzine', drieregelig met rijmschema aba of aaa. De 'stanka' wijkt daar nogal van af. Gr. Bas.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Re:De Stanka (2) 9 jaren 7 maanden geleden #3

  • Vera De Brauwer
  • Vera De Brauwer's Profielfoto
Dag Bas,

Dank voor je reactie. Eigenlijk is de stanka een soort light verse haiku. De haiku is zo serieus, sereen, saai (in mijn ogen) en de stanka steekt daar een beetje de draak mee. Net als de haiku telt de stanka drie regels die telkens uit net zoveel lettergrepen bestaan als de regels van de haiku: 5 - 7 - 5. "In principe" gaat de stanka ook over de natuur, net als de haiku. Groot verschil tussen de twee versvormen: het rijm én de komische of verrassende noot van de stanka.

Ik heb er een reeks van gemaakt en zal er later nog plaatsen.

Blij dat je ze leuk vindt!

Groeten,
Vera
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Tijd voor maken pagina: 0.135 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Quattro stagioni: Herfst

Nou, herfst is anders ook niet mis.
Met griepprik, borstrok, levertraan.
trekt iedereen weer kleren aan.
Voor broek uit is het veel te fris.

Nu kleurt het lichaam weer naar wit.
Door buikaangroei verdwijnt het lid
in het verstrijken der seizoenen.

Wat zo vrijmoedig werd getoond
ziet nu slechts licht als ’t wordt verschoond.
Het geurt ook minder naar limoenen.

Koop koop koop