Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: LITTLE WILLE (2)

LITTLE WILLE (2) 6 jaren 7 maanden geleden #1

  • Hans Mooi
  • Hans Mooi's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 359
  • Ontvangen bedankjes 177
Willie smijt zijn oude heer
zomaar in een bak met teer.
Pa zegt dan, niet eens zo kwaad:
‘Gelukkig maar dat zwart me staat!


W. weet van de Prins veel kwaad
en één waxinelicht volstaat.
Zo krijgt men passend na de kroning
een Eénoog als de nieuwe koning.


Willie prikt een grote passer
heel diep in zijn vriend zijn plasser.
Die rent gillend met zijn wond
in een perfecte cirkel rond.
Laatst bewerkt: 6 jaren 6 maanden geleden door Hans Mooi.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Tijd voor maken pagina: 0.114 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Poète maudit. Slotwoord



Mijn vingers zoeken houvast in de deken
terwijl een vrouw behoedzaam naar me lacht
en even in 't voorbijgaan wordt er zacht
een hand over mijn oude hart gestreken.

Hier raak ik dus verplicht op uitgekeken:
het ziekenhuis, de liefde, deze nacht.
Nog één keer tover ik met alle macht
vanuit mijn reutelborst een levensteken.

Dan is het tijd de laatste zin te spreken,
zo'n knap citaat vol wijsheid en vol kracht
dat ook na honderd jaar niet zal verbleken.

Men hoort het aan, het droevig nageslacht
en mompelt net nadat ik ben bezweken:
wel aardig maar we hadden meer verwacht.

Bundels