Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: Deksel van de put

Deksel van de put 18 feb 2018 21:54 #1

  • Remko Koplamp
  • Remko Koplamp's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 1319
  • Ontvangen bedankjes 773
Opent na ruim acht jaar het deksel van de echoput

Hoe heten die rare uitsteeksels waarmee we kunnen horen?
*
Noem mij eens een van die moderne uitlaatkleppen!
*
Wat vind u van het werpen van een dwerg?
*
Wat vindt u van de ruimte in zo’n pausmobiel?
*
Wat smaakt er ’s morgens prima bij al mijn ontbijtjes?
*
Wat smaakt er echter voor geen meter op beschuitjes?
*
Wat riep Lillian Marijnissen als eerste in haar fractie?
*
Wie van de aanwezige leden hier tonen van tijd tot tijd hun ballen?
*
Wat moet je vooral niet doen met haaien?
*
Noem mij eens een van de belangrijkste eigenschappen van een schrijver!
*
Wie bakt er tegenwoordig nog in Croma?
*
Wie is de liefste man in heel Europa?
*
Wordt de Sagrada Familia in Barcelona nog voltooid?
*
Is de burgermeester van Nissewaard soms ook de burgermeester van Spijkenisse?
*
Laatst bewerkt: 18 feb 2018 21:55 door Remko Koplamp.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Tijd voor maken pagina: 0.181 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

POE, riep het schaap Veronica



POE, riep het schaap Veronica, wat kan dit paard hard draven!
Ik dacht: zo’n huifkar die gaat vast van sjokke-sjokke-sjok…
Maar kijk, dit is al Zwammerdam en daar ligt Bodegraven.
Kom dominee, geef mij de zweep! Nu mag ik op de bok.

Kijk uit, riepen de dames Groen, daar komen scherpe bochten!
O jee o jee o jee o jee, wij zijn een beetje ziek…
Wij dames zijn te fijn gebouwd voor zulke woeste tochten.
De dominee zei stoer: Maak u geen zorgen, geen paniek!

Ík ben toch zeker in de buurt, om over u te waken.
Bescherm ik u niet immer tegen onraad en gevaar?
Toen schrok het paard van eenden die de rijbaan overstaken,
een KNERP! een KRAK! een BONK! en alles schudde door elkaar.

Ze vlogen uit de huifkar en ze landden in de struiken.
Opeens hoorden ze achter zich gejammer en gezucht.
Kijk nou! riep ’t schaap Veronica. Het is mijn tante Truike,
ze ligt ondersteboven, met haar voeten in de lucht!

Komaan, zo sprak de dominee, de handen uit de mouwen!
Mijn lieve dames Groen, geeft u me eens uw lange sjaal…
Die sla ik om haar heen. Als we nu even heel hard douwen
en dan in één keer kei- en keihard trekken allemaal –

Het werkte. Tante Truike zei: Wat fijn u te ontmoeten!
Want als ik omval, kom ik uit mezelf niet overend…
Ik zie nog alles draaien, maar ik sta weer op mijn voeten.
Bedankt voor ’t redden, dominee, u bent een echte vent!

Dag tante, zei Veronica, nu gaan we weer naar huis.
Of… wentelteefjes eten bij hotel De Oude Sluis?

(Eerder verschenen in Vijf draken verslagen, Querido’s Poëziespektakel 4.)