Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: Vertrouwd

Vertrouwd 5 jaren 1 maand geleden #1

  • Adriaan van Dam
  • Adriaan van Dam's Profielfoto
Bouts-rimés op ~FOTO~ van J.P. Rawie


Vertrouwd

Onlangs heeft hij een eega uitgekozen
die sprekend op zijn wijlen moeder lijkt.
Haar blik heeft iets van dat meedogenloze
wat vrouwen krijgen als de tijd verstrijkt

en liefde niet veel meer wordt dan een pose,
ontdaan van gloed; en hoe je ’t ook bekijkt,
er ook geen kans is op metamorfosen
waaraan de maat van schoonheid wordt geijkt.

Hoe kwam hij toch aan uitgerekend deze?
Wel hij was op wat ~dating sites~ geweest;
dat was opwindend vreemd in den beginne.

Nadat hij twintig websites had gelezen
kwam er die Poolse op zijn scherm naar binnen . . .
Dat was vertrouwd, die zelfde blik en leest.

Adriaan van Dam
Laatst bewerkt: 5 jaren 1 maand geleden door Adriaan van Dam.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Vertrouwd 5 jaren 1 maand geleden #2

Jij schrijft ze graag, ik lees ze graag: typetjessonnetten. En een fraaie is dit !

En inhoudelijk , ach, hoe droevig waar ...

Grammaticaal wringt er een kleinigheid in de vierde zin. Met "die" verwijs je waarschijnlijk naar "blik", want als je naar "meedogenloze" verwees had je vast "dat" geschreven. De woordvolgorde suggereert echter wel verwijzing naar "meedogenloze".
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Vertrouwd 5 jaren 1 maand geleden #3

  • Adriaan van Dam
  • Adriaan van Dam's Profielfoto
Beste Jacob,

Klopt het nu beter?

Bedankt
Je Adriaan
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Vertrouwd 5 jaren 1 maand geleden #4

STRIKT grammaticaal genomen niet, maar gevoelsmatig wel.

Je zou kunnen zeggen dat het in de spreektaal nu klopt.
Laatst bewerkt: 5 jaren 1 maand geleden door Jacob van Schaijk.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Vertrouwd 5 jaren 1 maand geleden #5

  • Adriaan van Dam
  • Adriaan van Dam's Profielfoto
Beste Jacob,

Dan houd ik het hierop.

Je Adriaan
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Tijd voor maken pagina: 0.183 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

In memoriam



Nog altijd groeit de bonte lijst van namen
In marmer en herinnering gekerfd
En brengt de Dood, die nieuwe leden werft,
Ons in en in bedroefd rond groeven samen.

Wij kunnen onze levensduur niet ramen
En zien ons meer omringd met wat men erft
Van vrienden en familie die men derft,
Omdat zij niet hun barre lot ontkwamen.

De Tijd leert onze tranen te verdringen,
Maar blijvend zijn gevoelens van gemis;
De Dood slaat wonden die de Tijd niet heelt.

Wij blijven achter met herinneringen.
Die zijn soms mooi, maar – weet je wat het is?
We hadden ze zo graag met hen gedeeld.

Bundels