Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: Boutade Rimée

Boutade Rimée 24 apr 2010 21:52 #1

  • B.J. Hoogland
  • B.J. Hoogland's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 2455
  • Ontvangen bedankjes 1339
BOUTADE

O land van mest en mist, van vuil en, kouden regen,
Doorsijperd stukske grond, vol killen dauw en damp,
Vol vuns, onpeilbaar slijk en ondoorwaadbre wegen,
Vol jicht en parapluies, vol kiespijn en vol kramp!

O saaie brij-moeras, o erf van overschoenen,
Van kikkers, baggerlui, schoenlappers, moddergoon,
Van eenden groot en klein, in allerlei fatsoenen,
Ontvang het najaarswee van uw verkouden zoon!

Uw kliemerig klimaat maakt mij het bloed in de aderen
Tot modder; 'k heb geen lied, geen honger, vreugd noch vree.
Trek overschoenen aan, gewijde grond der Vaderen,
Gij - niet op mijn verzoek - ontwoekerd aan de zee.

P.A. de Genestet (1851)


Boutade rimée

O land van stank voor dank, wie staat daar in de regen,
Verzopen dominee, in nevelen en damp;
Met stichtelijk gezemel gaat hij langs de wegen,
Zijn longen reeds verdord, zijn ruggenmerg in kramp?

Hij metafoort maar door en moppert over schoenen,
Hier raak ik hem dus kwijt – wat is dat: moddergoon?
De teringlijder daast; ziet eenden in fatsoenen,
Hij snikt en snottert hier als een hersenzieke zoon.

Wie doktert de bacil uit zijn bloedeloze aderen?
Daar ligt hij; ‘n honderd vijftig jaren zonder vree.
Toe, red die dichter uit de vuile grond der Vaderen,
En geef hem – op recept – een rustkuur bij de zee.
Verba volant, scripta manent.
Laatst bewerkt: 24 apr 2010 22:19 door B.J. Hoogland.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Tijd voor maken pagina: 0.110 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Cees



Ik staar verbijsterd naar mijn boekenkast
Verdomme Cees, dat was de afspraak niet
Ik zou als eerste gaan en jij zou erven

Geen rede aan mijn graf van jou, geen lied
En iemand anders zal de boel verwerven
Het was dus mooi voor niks, dat testament

Nu alles instort peins ik  bij je sterven:
‘Het gaat nooit om de vorm, maar om de vent’
Terwijl nóg een gedachte mij verrast:

Wel gek, je was geen vadertype Cees
Waarom voel ik mij toch opeens een wees?