Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: Hoe lief mij Holland is

Hoe lief mij Holland is 1 jaar 6 maanden geleden #1



Er groeit gewas langs elke oeverrand
De mix van groen is hier een lust voor ’t oog
Wat vroeger zompig land was is nu droog
Bij ’t schippersdorpje Broek in Waterland

De houten huizen lijken van fondant
Hun zachte kleuren als pastel seringen
Een fraai bewerkte deurkalf doet mij zingen
Van ’t schippersdorpje Broek in Waterland

Ooit schreed Napoleon hier zeer parmant
Het theehuis binnen aan het Havenrak
Alwaar het hem aan waarlijk niets ontbrak
In ’t schippersdorpje Broek in Waterland

Verlaat wel altijd achterom een pand
De oude spreuk indachtig die verluidt:
Alleen de dood gaat hier de voordeur uit
In ’t schippersdorpje Broek in Waterland
Laatst bewerkt: 1 jaar 6 maanden geleden door Hanny van Alphen.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Hoe lief mij Holland is 1 jaar 6 maanden geleden #2

  • Frits Criens
  • Frits Criens's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 1217
  • Ontvangen bedankjes 574
Heel mooie sfeertekening, Hanny, met die refreinregel. De laatste twee regels maken het helemaal af. Compliment. Het laatste waterland ook met hoofdletter? Mag ik een suggestie doen? De laatste strofe regel 2: De oude spreuk indachtig die verluidt:

Groetjes,
Frits
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Bedankt door: Hendrikje de Koning

Hoe lief mij Holland is 1 jaar 6 maanden geleden #3

Dag Frits,

Dank voor je compliment :) en je suggestie. Die neem ik over. Klinkt net even lekkerder zo zonder het opvulwoordje steeds .

groet, Hanny

Bewuste regel was: Denk aan de oude spreuk die steeds verluid;
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Tijd voor maken pagina: 0.145 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Sinus & Co

Twee grinnikende en gespierde knapen,
Die zij aan zij de toegangspoort blokkeerden
Der wetenschap; mijn leraren beweerden
Gewoonlijk dat ik altijd zat te slapen.

Wat wisten zij van die twee valse apen,
Die onvermoeid mijn hersenen frustreerden;
Mijn proefwerken krachtdadig molesteerden?
Ze leken door de duivel zelf geschapen.

Als Cosinus en Sinus niet bestonden,
Dan was ik nu een Doctor of een Dra.
Dan had ik wél het buskruit uitgevonden.

Vaak denk ik (en vandaar dat ik besta):
“Wat waren jullie toch voor vuile honden?”
Maar nooit komt het verlossende “Aha!”

Bundels