Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: 1 mei 2018

1 mei 2018 1 jaar 1 maand geleden #1

  • Louise Dorren
  • Louise Dorren's Profielfoto
  • Offline
  • Zeer gerenommeerd forumlid
  • Berichten: 282
  • Ontvangen bedankjes 242
Ik zit me voor het vensterglas
onnoemelijk te vervelen.
Ik wou dat het geen herfst was,
dan kon ik buiten spelen.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Tijd voor maken pagina: 0.118 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Berg en Dal



Ze lopen braaf langs bergen en door dalen
hij luistert lijdzaam naar haar duf gedrein
en voelt bij elke stap die zure pijn
een pijn waarvoor hij zoveel moet betalen

Het groen, de teruggekaatste schone schijn:
een fel contrast met dode idealen
Zij babbelt klagend over al haar kwalen
en dan lokt plots een peilloos diep ravijn

Hij haalt diep adem, stopt vlak bij de rand.
“Kijk lieverd, in het dal een auerhaan!”
Hij vraagt vergeving in een schietgebed

Ze nadert, pakt zijn uitgestoken hand,
gaat opgewonden heel dicht bij hem staan,
zegt “doei” en geeft hem dan een flinke zet

Koop koop koop