Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: Sla

Sla 9 maanden 1 week geleden #1



Mijn handen zijn met groeiend groen verweven
Een volkstuin geeft mij dagelijks te eten
Maar wat een schrik, de sla is aangevreten
Kapot ben ik van dat verwoeste leven

Ik staar ernaar terwijl ik sta te beven
Mijn jonge sla door slakken buitgemaakt
En dat is iets wat mij ten diepste raakt
Maar God, ik heb ze allemaal vergeven
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Tijd voor maken pagina: 0.145 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Eieren



Van Zoeren had toch beter moeten weten.
Hij zegt bij Nieuwsuur net één zin verkeerd
En heel de pluimvee-industrie blokkeert
Want ja, de mensheid wil geen ei meer eten.

Toch zonde om zo'n eitje weg te gooien?
Gebruik het als een shampoo tegen vlooien.

Koop koop koop