Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: Paterke

Paterke 7 maanden 3 weken geleden #1

U was altijd zo lief en zacht voor mij
zo strelend, kussend, liggend op uw pij
uw handen waren zacht, uw lippen rood
en U begreep mijn zonden en mijn nood

al vroeg U wel een kleine wedergunst
met hand en mond alleen, geen grote kunst
maar later deed U mij soms hevig pijn,
dan moest ik maar een flinke jongen zijn

ik vreesde dat ik zo een zondaar was
maar, sprak U, die gedachte gaf geen pas
vertrouw op Gods genade was Uw wet
U gaf Uw woord, voor mij was Uw gebed

als Gods genade het vergeven heeft
vergiffenis de grootste zondaar geeft
dan mij toch zeker wel voor deze dag
waarop ik zondig ben, maar stralend lach

want, hoorde ik, u heeft geschreeuwd van schuld
gebruld waarom heeft God dit toch geduld
en hoe u stikkend, panisch voor de dood
in hoogste nood het aards bestaan ontvlood

want, hoorde ik, u heeft geschreeuwd van schuld
gevraagd waarom heeft God dit toch geduld
en hoe u angstig, panisch voor de dood
in hoogste nood het aards bestaan ontvlood


Volstrekt NIET autobiografisch!
Laatst bewerkt: 7 maanden 3 weken geleden door Jacob van Schaijk.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Paterke 7 maanden 3 weken geleden #2

  • Inge Boulonois
  • Inge Boulonois's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Dichters moeten verbeelding hebben
  • Berichten: 3111
  • Ontvangen bedankjes 1315
Ziet er al goed uit, Jacob, en gelukkig niet autobiografisch :-)
Maar alleen die laatste strofe, de met name genoemde verstikkingsdood, die was in de oude versie veel krachtiger!
www.ingeboulonois.nl

Een dichter is een beeldhouwer die muziek schildert - C. Schouwenaars
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Paterke 7 maanden 3 weken geleden #3

Dank je wel, Inge. Ik heb van "angstig" gemaakt "stikkend". (en van "gevraagd" heb ik gemaakt "gebruld")

Even was aan mijzelf de vraag of iemand kan schreeuwen en brullen en vervolgens stikken. Maar ik weet zeker dat het kan.

Het gedicht is voortgekomen uit identificatie met de slachtoffers.
Laatst bewerkt: 7 maanden 3 weken geleden door Jacob van Schaijk.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Bedankt door: Inge Boulonois, Joke de Groot

Paterke 7 maanden 3 weken geleden #4

Een paar films komen net in herinnering over het misbruik binnen de RKK, o.a. in Ierland en in de VS. Oude films, al tientallen jaren. In een van die films - ik weet helaas geen titels meer - komen de slachtoffers na vele jaren hun beul tegen in een openbare gelegenheid. Ze hebben hem dezelfde avond doodgeschopt. Ik bedoel maar, er zal toch ook de nodige haat zijn anders was zo'n film er vermoedelijk niet. En die film over Ierse toestanden was echt heel aangrijpend.

En op Wikipedia gelezen over de Magdalena Sisters.
Laatst bewerkt: 7 maanden 3 weken geleden door Jacob van Schaijk.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Tijd voor maken pagina: 0.162 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Cees van der Pluijm overleden.

Foto René Wouters

Zojuist bereikt ons het ontstellende bericht dat Cees van der Pluijm is overleden, mentor en promotor van het light verse in Nederland. 
Zijn verdiensten op dit terrein zijn nauwelijks in woorden te vatten.  
Sinds zijn studententijd, toen hij bevriend raakte met Drs. P, is hij een onvermoeide pleitbezorger geweest voor het vormvaste, al dan niet lichte gedicht, zonder zijn ogen te sluiten voor andere vormen van poëzie.
In woord en geschrift de drijvende kracht achter vele zaken (Versvormen van Drs. P, schrijver van een Teleac-cursus verhalen en gedichten schrijven, samensteller van bloemlezingen en schrijver van een klein, maar krachtig poëtisch oeuvre)  zal deze erudiete en eloquente duizendpoot, zanger, gastheer, leraar en voorvechter van homorechten  zeer gemist worden door de zeer, zeer velen die zich in de warmte van zijn vriendschap koesterden.

Zijn afscheid van dit leven mag apotheotisch genoemd worden: de laatste twee jaren van zijn leven besteedde hij aan het schrijven van een boek over zijn geliefde geboorteplaats Radio Kootwijk, dat met overdonderend succes gepresenteerd werd. 
Dat deze presentatie tevens zijn afscheidsfeest was, mag als een wel bijzonder wrange gril van het Lot beschouwd worden, maar gaf velen tevens de gelegenheid hem nog een laatste keer te zien in zonnige omstandigheden.

Zelfs bij zijn eigen dood wist hij het beste te omschrijven wat nu in ons omgaat aan verwarde gevoelens en pogingen troost te vinden. De dag voor hij onverwacht met spoed in het ziekenhuis werd opgenomen was dit zijn laatste bericht op Facebook:

Cees van der Pluijm:

"beleefde een van de bizarste weekends in zijn leven. 7000 mensen bezochten Gebouw A in Radio Kootwijk. De toegangswegen werden door de politie afgezet bij Assel en Hoog Buurlo. Mensen werden de snelweg opgestuurd naar de afslag Kootwijk, waardoor er een file op de A1 ontstond. Velen eindigden ergens in het zand en moesten 5 tot 7 kilometer lopen om Gebouw A te bereiken. Ik heb bijna 1000 handtekeningen mogen plaatsen in evenzovele boeken. Bezoekers kwamen uit de verste uithoeken van het land naar Radio Kootwijk, vaak gemotiveerd door een van de radio-interviews die ik mocht geven (vooral Radio 1 op donderdag jl. raakte een gevoelige snaar). Ik zag oud-dorpsgenoten terug van veertig jaar geleden. Familieleden verrasten me met hun onverwachte en ontroerende aanwezigheid, buren kwamen een kijkje nemen en tal van Radio Kootwijkers droegen bij aan de bijzondere sfeer en het succes. Het was overweldigend. Mijn begrafenis had niet succesvoller kunnen zijn en als klap op de vuurpijl: ik leef nog!"

En dat zal hij nog lange tijd blijven doen in veler harten en gedachten.

Koop koop koop