Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Omdat light verse lééft

Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: Weerkeer

Weerkeer 2 maanden 4 weken geleden #1

  • B.J. Hoogland
  • B.J. Hoogland's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 1922
  • Ontvangen bedankjes 883
  • Karma: 1
Weerkeer
Naar W. Brandt

Dit is de bodem waar ik werd geboren;
de houten vloer, de plank die ritmisch kraakt
klinkt als een juichend startschot in m'n oren:
Dit is de kamer waar ik werd gemaakt.


Hier onder staat het origineel van de ouwe vrijmetselaar:


Willem Brandt (Groningen 6 september 1905 - Bussum 29 april 1981)

Weerkeer in Groningen
Voor Hendrik de Vries

Dit is de bodem waar ik werd geboren;
veertig jaar later ga ik door de stad,
het sterrebos, de grote markt, de toren,
en ik herken alsof het gistren was.


Ver uit den vreemde tot u weergekomen
dwaal ik ontheemd in het verleden rond;
ik mis een huis, een brug, wat oude bomen,
tezaam zijn wij gehavend en gewond.


Maar 't Paterswoldse meer blinkt even klaar, en
het koren wuift, de paarden glanzen breed
als vroeger in Zuidlaren, en in Haren
ruisen de zware kruinen als voorheen.


Dit is mijn land, hier ben ik kind geweest,
eeuwig onrustig was ik het ontzworven.
Veel is tot puin geworden of gestorven
en dit bestorven hart het allermeest.

Verba volant, scripta manent.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Weerkeer 2 maanden 3 weken geleden #2

  • Hanny van Alphen
  • Hanny van Alphen's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 1259
  • Ontvangen bedankjes 495
  • Karma: 0
Een mooi kwatrijn Ben, op dit prachtig werk van Brandt.

Zou het niet mooi zijn om dit werk helemaal in een soort van schaduwvers te (her)schrijven?

Omdat ik daar plezier aan beleef heb ik strofe 2 in een ietwat ander jasje gestoken. Wel weer begonnen met de eerst regel van Brandt.

Als je dat niet op prijs stelt veeg ik het wel weer weg.

Ver uit den vreemde tot u weergekomen
zie ik de nieuwbouw rond uw oude hart.
men heeft de weegbree weten in te tomen;
het slingerpad, tesaam zijn wij verstard.

groet,
Hanny
Laatst bewerkt: 2 maanden 3 weken geleden door Hanny van Alphen.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Weerkeer 2 maanden 3 weken geleden #3

  • B.J. Hoogland
  • B.J. Hoogland's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 1922
  • Ontvangen bedankjes 883
  • Karma: 1
Mee Eens, Hanny

Maar 't Paterswoldse meer blinkt even klaar, en
'K zie bootjes en bistrootjes langs de kant
Straks mag ik met het busje mee naar Haren
Naar middageten, krant en kamerplant


Maak jij 'm af?
Groet, Ben
Verba volant, scripta manent.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Weerkeer 2 maanden 3 weken geleden #4

  • Frits Criens
  • Frits Criens's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 815
  • Ontvangen bedankjes 337
  • Karma: 0
hart -verhard. Rijkrijm toch?

Groetjes,
Frits
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Weerkeer 2 maanden 3 weken geleden #5

  • Hanny van Alphen
  • Hanny van Alphen's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 1259
  • Ontvangen bedankjes 495
  • Karma: 0
Leuk Ben. Ik maak 'm graag af. :)

Touché Frits :lol: Inmiddels opgelost.

Groet,
Hanny
Laatst bewerkt: 2 maanden 3 weken geleden door Hanny van Alphen.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Weerkeer 2 maanden 3 weken geleden #6

  • Hanny van Alphen
  • Hanny van Alphen's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 1259
  • Ontvangen bedankjes 495
  • Karma: 0
De laatste dan

Dit is mijn land, hier ben ik kind geweest,
door hang naar water had ik het verlaten.
Verpaupering woedt nu in vele straten
maar in mijn uitgebluste geest het meest.

groet,
Hanny
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Weerkeer 2 maanden 3 weken geleden #7

  • B.J. Hoogland
  • B.J. Hoogland's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 1922
  • Ontvangen bedankjes 883
  • Karma: 1
Weerkeer (door Hanny van Alphen en Ben Hoogland)
Naar W. Brandt

Dit is de bodem waar ik werd geboren.
De stad, het huis, de plank die ritmisch kraakt
klinkt als een juichend startschot in m'n oren:
dit is de kamer waar ik werd gemaakt.

Ver uit den vreemde tot u weergekomen
zie ik de nieuwbouw rond uw oude hart.
men heeft de weegbree weten in te tomen;
het slingerpad, tesaam zijn wij verstard.

Maar 't Paterswoldse meer blinkt even klaar, en
'k zie bootjes en bistrootjes langs de kant.
Straks mag ik met het busje mee naar Haren
naar middageten, krant en kamerplant.

Dit is mijn land, hier ben ik kind geweest,
door hang naar water had ik het verlaten.
Verpaupering woedt nu in vele straten
maar in mijn uitgebluste geest het meest.
Verba volant, scripta manent.
Laatst bewerkt: 2 maanden 3 weken geleden door B.J. Hoogland.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Weerkeer 2 maanden 3 weken geleden #8

  • Frits Criens
  • Frits Criens's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 815
  • Ontvangen bedankjes 337
  • Karma: 0
Mooie samenwerking, mooi resultaat.

Groetjes,
Frits
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Bedankt door: Hanny van Alphen
Tijd voor maken pagina: 0.209 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Moestuin



Hij woonde aan het einde van een populierenlaan
Men zag hem bijna alle dagen in zijn moestuin werken
En niemand had iets op zijn doen en laten aan te merken
Hij was volstrekt tevreden met zijn zorgeloos bestaan
Hij teelde schorseneren, bieten, wortels en ajuin
Slechts deze bezigheden konden zaligheid verstrekken
En hij had dit gegeven nooit in twijfel durven trekken
Dus prees hij zich gelukkig bij het werken in zijn tuin

Totdat er ooit een meisje zich bij hem had aangediend
Ze spraken over suikermaïs en andere gewassen
En bleken toen in hoge mate bij elkaar te passen
Ze kwam steeds vaker langs en werd zijn allereerste vriend
Helaas, door deze levenswending bakte hij het bruin
Want hij begon inwendig meer en meer naar haar te neigen
Hij wist haar ondanks alles niet meer uit zijn hoofd te krijgen
En hij volstond niet langer met het werken in zijn tuin

Zij had hem op een avond eens met een bezoek verrast
Maar hij wist niet hoe hij met deze geste om moest springen
En daar hij zijn gevoelens toen niet langer kon bedwingen
Had hij het bange meisje wulps maar tederlijk betast
Maar voordat zij hem aan zou geven ruimde hij het puin
Ze werd door hem tot moes geslagen, voor ze weg zou draven
Hij heeft haar toen mistroostig bij de wortelen begraven
En blijft nog aan haar denken bij het werken in zijn tuin

Koop koop koop