Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: Hitte

Hitte 1 maand 4 weken geleden #1

In de ondraaglijker wordende hitte
Lukt het maar moeilijk om ’s nachts goed te pitten
Maar overdag, naast een koelbox vol water
Kan ik mijn lichaam wel blijvend ontwitten
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Hitte 1 maand 4 weken geleden #2

  • Bert van den Helder
  • Bert van den Helder's Profielfoto
  • Offline
  • Zeer gerenommeerd forumlid
  • Berichten: 263
  • Ontvangen bedankjes 189
Een Perzisch kwatrijn in driekwartsmaat, dat zie je niet veel.
Kan je me uitleggen wat je met ontwitten bedoeld?

Groeten van Bert
Mijn dichtbundel:
Een jaar is vier kwartaal in tweeënvijftig lichte gedichten
is nu weer volop verkrijgbaar.
www.lichteverzen.nl
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Hitte 1 maand 4 weken geleden #3

Dag Bert,

Een keer dactylisch i.p.v. jambisch. Ontwitten betekent volgens Van Dale minder wit maken. :-)

Groet,
Manuel
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Hitte 1 maand 4 weken geleden #4

  • Bert van den Helder
  • Bert van den Helder's Profielfoto
  • Offline
  • Zeer gerenommeerd forumlid
  • Berichten: 263
  • Ontvangen bedankjes 189
Dan neem ik aan dat je "bruinen" bedoelt. Ik vind dat een beetje vergezocht en het gedicht niet zo geslaagd, maar dat is een kwestie van persoonlijke smaak.

Groet van Bert
Mijn dichtbundel:
Een jaar is vier kwartaal in tweeënvijftig lichte gedichten
is nu weer volop verkrijgbaar.
www.lichteverzen.nl
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Hitte 1 maand 4 weken geleden #5

Dag Bert,

Ik snap wat je zegt. Afgezien van de rijmdwang, legt ontwitten voor mij, nog meer dan bruinen, de nadruk om de spierwitte lijven die je af en toe op het strand ziet.

Groet,
Manuel
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Tijd voor maken pagina: 0.160 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Denkend aan de dood



Het einde komt met rasse schreden nader,
We scheren langs de randen van de zeis,
Heins holle ogen schieten vuur en ijs:
Hier helpt geen moederlief of onzevader.

Hoe zal ik gaan? Een breukje in een ader;
Een ruzie over godsdienstonderwijs;
Een liquidatie voor een bodemprijs
Bij confrontatie met een doodseskader?

Het hart klopt nog, mijn ogen zijn nog open,
Ik stel mijn laatste adem even uit
En denk dat ik vandaag nog niet crepeer.

’t Is niet de dood waarvoor ik weg wil lopen:
Het einde is een levenslang besluit
Maar waarom sterft een mens toch duizend keer?

Bundels