Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: Kerstvers

Kerstvers 27 dec 2010 12:40 #1

  • Arjan Keene
  • Arjan Keene's Profielfoto
Na al dat heerlijks op het wit damast
Heb ik niet meer het lijf van een gymnast
't Heelal dijt uit als ik mijn buik betast
Hoe lang blijft nu mijn vers nog wel vormvast?
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Re:Kerstvers 28 dec 2010 10:12 #2

  • Katja Bruning
  • Katja Bruning's Profielfoto
Weest, manen, sterrenstelsels, niet verrast
Nu men u bruut en onverhoeds verkast.
‘t Is Arjan maar, die in zijn blote bast
Ontdekt heeft dat zijn broek niet langer past.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Re:Kerstvers 28 dec 2010 11:47 #3

  • Arjan Keene
  • Arjan Keene's Profielfoto
Haha! Leuk, Katja!
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Re:Kerstvers 28 dec 2010 11:57 #4

  • Katja Bruning
  • Katja Bruning's Profielfoto
Nu jij weer, Arjan! Er rijmt nog veel meer op 'ast'.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Re:Kerstvers 28 dec 2010 15:09 #5

  • Arjan Keene
  • Arjan Keene's Profielfoto
Ja, zeker en vast ;-)
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Tijd voor maken pagina: 0.249 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Vader en zoon



We zitten met ons beiden vergenoegd
als samenzweerders om de fles gebogen,
zijn jaar is weliswaar niet omgevlogen
maar kan wel aan de voorraad toegevoegd.

Hij strijkt een hand werktuiglijk door de haren
waardoor zijn schedel steeds pregnanter schijnt,
‘een vlag die rafelt altijd aan het eind’
is zijn ironisch antwoord op mijn staren.

Waarna er weer veelzeggend wordt gezwegen,
een glas bestaat bij gratie van het legen.