Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent

Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: NIETS

NIETS 10 maanden 3 dagen geleden #1

  • Jacob van Schaijk
  • Jacob van Schaijk's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 1407
  • Ontvangen bedankjes 455
  • Karma: 0
hoe krijgt de mens een beeld van niet-bestaan
van universum en oneindigheid
van energie, van ruimte en van tijd?
die vraag verzandt al spoedig in een waan

toch, antwoord komt voor iedereen een keer
alleen, helaas, je bent er dan niet meer
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Bedankt door: hanna pest

NIETS 10 maanden 3 dagen geleden #2

  • hanna pest
  • hanna pest's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 586
  • Ontvangen bedankjes 371
  • Karma: 0
Jacob, ik herken dit stuk van mijn godsdienstige opvoeding helemaal. Vragen waar geen antwoord op kon worden gegeven werden door de kerk mysteries genoemd.

Groet
Hanna
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Bedankt door: Jacob van Schaijk

NIETS 10 maanden 3 dagen geleden #3

  • Jacob van Schaijk
  • Jacob van Schaijk's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 1407
  • Ontvangen bedankjes 455
  • Karma: 0
Er is veel dat wij niet weten kunnen, dat buiten ons bevattingsvermogen valt. Dat zouden wij gewoon moeten erkennen in plaats van sprookjes te creëren. (Ik heb ook een godsdienstige start gehad)
Laatst bewerkt: 10 maanden 3 dagen geleden door Jacob van Schaijk.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Bedankt door: Inge Boulonois
Tijd voor maken pagina: 0.133 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

59 jaar later

Zeg bent u daar, mevrouw, mevrouw, ik dacht, ik roep maar even:
Joehoe! Het schaap Veronica stond bij de open deur.
Wie daar? riepen de dames Groen, wij hebben al gegeven,
Wat doet u hier? We willen rust en verder geen gezeur. 

Maar dames toch, ik ben het hoor, u zult mij vast herkennen,
Ik kwam vaak op visite, vroeger, voor een kopje thee.
U vond het fijn om mij met snoep en taartjes te verwennen.
De dames keken naar het schaap en schudden traag van nee.

 Nou ja, meenden de dames toen, kom toch maar even boven,
Wel voeten vegen, lieve kind, hoe heet u ook alweer?
Veronica het schaap mevrouw, het is niet te geloven,
De jaren gaan zo vlug voorbij, weet u het echt niet meer? 

Het schaap hing snel haar mantel op en kwam de suite binnen,
Ze keek oplettend om zich heen en zei wel wel, zo zo,
Er is hier niets veranderd, zeg, waar zal ik eens beginnen…
Neemt u toch plaats, mejuffrouw schaap, neem plaats in de krapo. 

Eerst was er thee met kaakjes, het gesprek viel wel wat tegen.
Het werd een uurtje later en ze kreeg een glaasje rood.
De dominee, hoe vaart hij? vroeg Veronica verlegen.
Ocharm, snikten de dames Groen, de dominee is dood. 

U moet maar gaan, klonk toen een stem, ’t is tijd voor het toilet.
De dames krijgen straks hun pil en gaan terstond naar bed.

Koop koop koop