Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent

Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: Met Oudjaar klink ik even

Met Oudjaar klink ik even 9 maanden 2 weken geleden #1

Wat een illusie, het meten van de tijd!
Al knallend peilt de mens slechts, opgetogen,
de omvang van zijn eigen onvermogen
om te ontsnappen aan vergankelijkheid.

In tijd of eeuwigheid, straks klink ik even
op alles wat dit jaar mij heeft gegeven.
Laatst bewerkt: 9 maanden 2 weken geleden door Hendrikje de Koning.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Tijd voor maken pagina: 1.763 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Poëziefobie



De maan op retour zend haar schimmige stralen
Langs vensters met stukkend en zwartverweerd glas
Verlangt naar de tijd toen ook zij nog begeerd was
Maar ziet er slechts lui die de huur niet betalen
Die slijten hun tijd met een zooi idealen
Het pand is versleten, vervuild en verkleurd
Behang op de muur is poëtisch gescheurd
Maar maan, mens en pand zijn alreeds aan ’t verschralen

Koop koop koop