Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent

Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: Op 5 mei mag het

Op 5 mei mag het 2 maanden 2 weken geleden #1

De rechter had in kort geding gesproken:
De ingetogen stilte op 4 mei
bleef staan; daar paste geen verstoring bij.
Totdat het vreugdevuur werd aangestoken

om 12 uur 's nachts: 5 mei, Bevrijdingsdag.
Wie schreeuwen wil die schreeuwe, want het mag.






De Nationale Dodenherdenking verliep waardig. In de nacht van 4 op 5 mei werd in Wageningen het Bevrijdingsvuur om 12 uur middernacht aangestoken, symbool voor de overgang van herdenken naar vieren. Aansluitend werd het vuur en de vrijheidsboodschap in een estafette over het land verdeeld. Er zijn bevrijdingsfestivals op veel plaatsen in het land; ‘s avonds is er het traditionele 5 mei-concert op de Amstel.
Laatst bewerkt: 2 maanden 2 weken geleden door Hendrikje de Koning.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Tijd voor maken pagina: 0.225 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

ACH GUT, zeiden de dames Groen



ACH GUT, zeiden de dames Groen. Oom Karel is gestorven,
in vredige berusting en zijn eigen ledikant.
We vroegen ons al jaren af: wie heeft zijn klok georven?
Maar hij was nog niet dood. Nu wel, dat staat hier in de krant.

Welaan, zo sprak de dominee, dan gaan we hem begraven.
Ik zal een Woordje Spreken tot de schare rond het graf:
wie dorstig naar vertroosting zijn zal ik volgaarne laven.
Hij pakte zijn geklede jas en borstelde hem af.

Met zonnebrillen en in ’t zwart vertrokken ze naar Zwolle –
koud waren ze op weg of ze verdwaalden in de mist.
Op de begraafplaats zei het schaap: Nu even keihard hollen!
Zo kwamen ze nog net op tijd voor ’t zakken van de kist.

De dominee die elleboogde zich terstond naar voren.
Vaarwel, sprak hij geroerd. Gij waart een Kerel van Stavast!
Daar leken de aanwezigen nogal van op te horen,
vooral een paarsgejurkte heer die klaarstond met een kwast.

Opeens ontstond er trammelant: er was een krans verdwenen!
Toen werd het schaap Veronica op heterdaad betrapt
met lint waarop te lezen stond: Rust zacht, zuster Helene.
Oeps! zei ze. Maar ik had zó lang geen lelies meer gehapt…

Heleen? zeiden de dames Groen. Dat is niet onze oom.
Op naar oom Karel! En dan straks een plakje keek met room.

Koop koop koop