Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: Wat is wijsheid

Wat is wijsheid 9 maanden 1 week geleden #1

  • Wim Meyles
  • Wim Meyles's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • taalhumorist
  • Berichten: 636
  • Ontvangen bedankjes 600
Het dichten van hoogwaardige sonnetten?
Een individuele bezigheid!
Een uitgesproken groepsactiviteit:
de vier keer honderd meter estafette.

Lichamelijke collectieve ijver
is uitermate heilzaam voor een schrijver.
www.wimmeyles.nl

Nieuwste boek: Filosoviertjes
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Wat is wijsheid 9 maanden 1 week geleden #2

  • Frits Criens
  • Frits Criens's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 1152
  • Ontvangen bedankjes 531
Wim, het gezamenlijk werken aan een gedicht is een activiteit van de geest, toch?

Groetjes,
Frits
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Wat is wijsheid 9 maanden 1 week geleden #3

  • Wim Meyles
  • Wim Meyles's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • taalhumorist
  • Berichten: 636
  • Ontvangen bedankjes 600
Helemaal correct, Frits. Het is een vermakelijke vorm van hersengymnastiek. Maar kwalitatief gezien vind ik de individuele sonnetten die ik van verschillende deelnemers aan de samenwerkingssonnetten gelezen heb, 'hoogwaardiger' dan de collectieve.
Neem mijn snelsonnet overigens niet te serieus. Het is uiteraard satirisch bedoeld, met name de suggestie om met elkaar maar aan atletiek te gaan doen, als heilzaam alternatief voor het gezamenlijke dichten.
www.wimmeyles.nl

Nieuwste boek: Filosoviertjes
Laatst bewerkt: 9 maanden 1 week geleden door Wim Meyles.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Tijd voor maken pagina: 0.115 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Plezant





Hier zit ik dan, in zwart gepeins verzonken,

en leg me neer bij treurnis’ heerschappij,
want vriendschap die uitbundig werd geschonken,
leek op een dag de houdbaarheid voorbij.

Ik weet niet meer hoe onze stemmen klonken,
al liepen wij gestadig zij aan zij.
Een beeld dat, door de stroom des tijds verdronken,
mij plots weer overspoelt als bitter tij.

Ach, elke zee kent overslaande baren
en prikkend zout dat toch geen zwemmer let.
In plaats van naar dit druilerig sonnet

met uitgelopen inkt te blijven staren,
neem ik een zakdoek, koffie en pralinen.
Met chocola is het plezanter grienen.

Bundels