Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: Voor Patty

Voor Patty 2 maanden 1 week geleden #1

  • Inge Boulonois
  • Inge Boulonois's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Dichters moeten verbeelding hebben
  • Berichten: 3180
  • Ontvangen bedankjes 1351



VOOR PATTY

Ze treuren ook erg in het dierenrijk
Van slag zijn olifanten, octopussen
De kikkers zijn elkaar als troost aan ’t kussen
Een slang geeft slissend van zijn droefheid blijk

De Oppergrazer daagde, kwam je kapen
Nu mag je droomloos, zonder weerga slapen

© Inge Boulonois
www.ingeboulonois.nl

Een dichter is een beeldhouwer die muziek schildert - C. Schouwenaars
Laatst bewerkt: 2 maanden 1 week geleden door Inge Boulonois.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Voor Patty 2 maanden 1 week geleden #2

Mooi verwoord, Inge. Net zoals de inhoud van "In het paradijs" van Jaap (voorpagina).
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Bedankt door: Inge Boulonois

Voor Patty 2 maanden 4 dagen geleden #3

  • Joke de Groot
  • Joke de Groot's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 362
  • Ontvangen bedankjes 139


Patty als zichzelf..

Ps de tekst komt niet goed mee, jammer!
omdat ik de foto voor hier moest verkleinen.
Laatst bewerkt: 2 maanden 4 dagen geleden door Joke de Groot.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Tijd voor maken pagina: 0.122 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Nagelaten werk


Tekening Jaap van den Born


Ballade d´un seigneur du temps jadis

Al wat bestaat vergaat een keer,
ach, eindig is ons aardse leven.
Dat is niet nieuws en is al meer
en beter dan door mij beschreven:
door God, door Shakespeare, Gerard Reve.
Maar wat ik onverteerbaar vind
is, dat ook Bas, mijn hond moet sneven.
De Dood is, als de liefde, blind.

Een hond? o nee, een echte heer!
Wellevend kon hij pootjes geven:
hoe sierlijk kwam bij hondenweer
als ik hem uitliet in de dreven
de staart niet uit zijn achtersteven!
Nooit zag men zulk een hazewind
die bij het rennen leek te zweven…
De Dood is, als de liefde, blind.

Ik kreun, ik jank, jeremieer:
waar is hij nu, o, waar is hij gebleven?
Hij werd beaard, maar heeft de Heer
zijn ziel ten hemel opgeheven
waar hij, omringd door loopse teven
nog enige vertroosting vindt?
Dan had ik vree met het gegeven:
de Dood is, als de liefde, blind.

Envoi

Ik nam vergif in, Prins, zo-even
om mij te voegen bij mijn vrind.
Uit liefde, ook al staat geschreven:
de Dood is, als de liefde, blind.

Dit is het laatste gedicht dat Kees Jiskoot Het vrije vers gaf voor publicatie.

Koop koop koop