Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: Een woord

Een woord 21 okt 2019 15:43 #1

een woord is in den brede altijd log
in duisternis geen blinde hond kan blaffen
hoewel, wie zal de feiten logenstraffen
wanneer een kat met verve preekt, maar toch

indien de allerhoogste ons gebiedt
verstomt spontaan het mooiste liefdeslied

Ik kwam tot dit versje door een opmerking van Hendrikje: "ogenschijnlijk inhoud biedend, maar als je goed leest stroomt het tussen je vingers door"
Laatst bewerkt: 21 okt 2019 15:58 door Jacob van Schaijk.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Een woord 21 okt 2019 17:59 #2

Haha! Lekker gek vers.

Wat je gemaakt hebt is inderdaad precies "ogenschijnlijk inhoud biedend, maar als je goed leest stroomt het tussen je vingers door". Het is niet precies wat ik bedoelde, maar het resultaat biedt perspectief. De grootst mogelijke onzin met verve presenteren. Dat vraagt buiten de lijntjes kleuren.

Ik bedoelde eigenlijk meer een versje vol inhoudsloze opvulwoorden als: eigenlijk, even, zo'n beetje, ongeveer, plots, ach ja, en ja, enzovoorts - woorden die dichters inzetten om aan het juiste aantal lettergrepen te komen, alsof ze ter plekke de inhoud verzinnen. Met inhoudsloze bedoel ik in de context van het vers.

Een zin is eigenlijk een beetje ..., ja,
hoe zal 'k het zeggen, iet of wat een tref.
Je plakt wat woorden aan elkaar met lef;
het maakt niet echt precies uit hoe. Voila!

Zo wist men in de Oudheid al dat babbelen
op een of andere manier moet kabbelen.

Ik denk dat een versje volgens jouw interpretatie moeilijker is, Jacob!
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Een woord 21 okt 2019 18:29 #3

Hendrikje,

Dank je wel. Het is me duidelijk.

Misschien heb je mij wel een nieuwe weg gewezen. Daar ga ik mij eens rustig op beraden.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Tijd voor maken pagina: 0.129 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Nuf (Luchtfiets)



Als ik uw knarse vurig tand
En zo uw sikke teer zou neuren
Als ik uw stoke zachtjes brand
Uw ei en dwinge kundig land
Zou dat uw wille grondig keuren

Maar u wijst deze gunsten af
Want u, mevrouw, keest liever maf