Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: De SBS-club

De SBS-club 28 apr 2022 11:05 #1

  • Wim Meyles
  • Wim Meyles's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • taalhumorist
  • Berichten: 2223
  • Ontvangen bedankjes 3284

freesvg.org

De SBS-club

Die Derksen wilde eens wat stoers ontvouwen,
maar was het nu juridisch penetreren?
Daarover ga ik hier niet discussiëren.
Mijn vraag: vertel jij zoiets ook aan vrouwen?

Al had je mannenlachers op je hand,
de lucht die jij verspreidt, is penetrant.
www.wimmeyles.nl

Nieuwste boek: De mug en de olifant (fabels en light verse)
Laatst bewerkt: 28 apr 2022 11:12 door Wim Meyles.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

De SBS-club 28 apr 2022 11:48 #2

  • Bart Adjudant
  • Bart Adjudant 's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 957
  • Ontvangen bedankjes 1398
Mooi, Wim.
Ik vond het lastig de juiste toon te treffen om over dit voorval te schrijven, het is jou hier uitstekend gelukt. Compliment!
Veel groeten,
Bart
Volg Bart Adjudant ook op YouTube
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Bedankt door: Niek Kalberg, Wim Meyles

De SBS-club 29 apr 2022 20:27 #3

"de lucht die jij verspreidt, is penetrant. "

Dat is dan wel het understatement van de week ...
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Bedankt door: Wim Meyles

De SBS-club 30 apr 2022 15:04 #4

  • Joke de Groot
  • Joke de Groot's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 432
  • Ontvangen bedankjes 185
TOF!
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Bedankt door: Wim Meyles

De SBS-club 02 mei 2022 21:50 #5

Vind deze van wat ik tot dusver heb gelezen veruit de beste.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Bedankt door: Wim Meyles
Tijd voor maken pagina: 0.130 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Speciaal voor de Gedichtenweek



De Nimmermerel


Mistroostig valt de avond
en sip verschijnt de maan;
ze moet nog veertien nachten
maar vindt er niks meer aan.

Een ijverige dichter
doolt peinzend door het park.
Soms struikelt hij over een schaduw,
soms trapt hij in een hark.

Soms staat hij stil en luistert
en proeft de atmosfeer…
Dan klinkt in ’t schemerduister
een droef gekwinkeleer.

Wie zingt daar in die pijnboom,
onwerelds mooi en triest?
De dichter pakt zijn zakdoek,
hij hikt, hij snikt, hij niest.

Wat ruist daar langs de takken,
wat druipt er in zijn nek?
Bijziend kijkt hij naar boven,
ziet slechts een vage vlek.

‘O maan! Jij doet me denken
aan mijn vriendin Aleid:
dat grillige, dat fletse,
die ongenaakbaarheid.

Ik stuurde haar sonnetten,
zij reageerde stug.
Zal ooit haar hart ontdooien,
zie ik haar ooit terug?’

Iets dwarrelt naar beneden,
het is een zwarte veer.
Iets ritselt in de boomtop
en fluistert: ‘Nimmermeer.’