Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: Snoetepoets

Snoetepoets 7 jaren 8 maanden geleden #1

De snoetepoets, dat is een simpel doekje
Voor snot, voor kwijl of ander schmutzig kwaad;
Bij luierpoep is hij een prima baat,
En hij verwijdert resten van een koekje.

De snoetepoets doet dagelijks zijn werk;
Die naam…! Dat is echt vloeken in de kerk!




Dit weekend pasten wij op ons kleinkind en mijn dochter had bij de spulletjes o.a. een pakje “snoetepoetsen” gestopt, een soort tissues voor de baby. Op zich prima dingen maar… die naam. Ik hoor het Freek de Jonge al zeggen: snóetepoetsen, wie verzínt er nou zo’n naam!? Zo iemand zou gekíelhaald moeten worden!
Laatst bewerkt: 7 jaren 8 maanden geleden door Frans Woortmeijer.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Re: Snoetepoets 7 jaren 8 maanden geleden #2

  • Katja Bruning
  • Katja Bruning's Profielfoto
  • Offline
  • Moderator
  • Berichten: 1156
  • Ontvangen bedankjes 175
Het kan nog erger: ik had weleens een (tijdelijk) niet helemaal zindelijke kater en om de geur weg te werken kocht ik een spuitbus met de naam Poepsie Foetsie.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Tijd voor maken pagina: 0.122 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

59 jaar later

Zeg bent u daar, mevrouw, mevrouw, ik dacht, ik roep maar even:
Joehoe! Het schaap Veronica stond bij de open deur.
Wie daar? riepen de dames Groen, wij hebben al gegeven,
Wat doet u hier? We willen rust en verder geen gezeur. 

Maar dames toch, ik ben het hoor, u zult mij vast herkennen,
Ik kwam vaak op visite, vroeger, voor een kopje thee.
U vond het fijn om mij met snoep en taartjes te verwennen.
De dames keken naar het schaap en schudden traag van nee.

 Nou ja, meenden de dames toen, kom toch maar even boven,
Wel voeten vegen, lieve kind, hoe heet u ook alweer?
Veronica het schaap mevrouw, het is niet te geloven,
De jaren gaan zo vlug voorbij, weet u het echt niet meer? 

Het schaap hing snel haar mantel op en kwam de suite binnen,
Ze keek oplettend om zich heen en zei wel wel, zo zo,
Er is hier niets veranderd, zeg, waar zal ik eens beginnen…
Neemt u toch plaats, mejuffrouw schaap, neem plaats in de krapo. 

Eerst was er thee met kaakjes, het gesprek viel wel wat tegen.
Het werd een uurtje later en ze kreeg een glaasje rood.
De dominee, hoe vaart hij? vroeg Veronica verlegen.
Ocharm, snikten de dames Groen, de dominee is dood. 

U moet maar gaan, klonk toen een stem, ’t is tijd voor het toilet.
De dames krijgen straks hun pil en gaan terstond naar bed.

Koop koop koop