Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: Bij de dood van Dinges

Bij de dood van Dinges 09 nov 2012 14:22 #1

  • Katja Bruning
  • Katja Bruning's Profielfoto
  • Offline
  • Moderator
  • Berichten: 1156
  • Ontvangen bedankjes 175
Bij de dood van Dinges

Er is weer een beroemdheid overleden.
Die dient terstond in versvoeten betreurd.
Met mijn ervaring is dat zo gebeurd.
Ik prijs hem recht de hemel in. Och heden!

Nu ben ik g.v.d. weer glad vergeten
Hoe of mijn onderwerp ook al weer heette.

Katja Bruning
Laatst bewerkt: 11 nov 2012 10:31 door Katja Bruning. Reden: Regel 3: 'Ik heb ervaring, dus 't is zo gebeurd' verbeterd dankzij de suggestie van Frank Fabian van Keeren.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Bedankt door: Bas Boekelo

Re: Bij de dood van Dinges 10 nov 2012 11:27 #2

Hoi Katja,

Treffend, met al die 'bekende' Nederlanders van tegenwoordig.

Is misschien in regel drie niet mooier:
'Met mijn ervaring is dat zo (of: snel) gebeurd'

Zo ben je af van het 'dus 't', wat ik persoonlijk niet zo mooi vind. En metrisch loopt het ook fijner in mijn ogen. Bovendien begin je dan niet zowel regel drie als regel vier mer 'ik'.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Re: Bij de dood van Dinges 11 nov 2012 10:34 #3

  • Katja Bruning
  • Katja Bruning's Profielfoto
  • Offline
  • Moderator
  • Berichten: 1156
  • Ontvangen bedankjes 175
Dank voor je prima suggestie, Frank; inderdaad beter zo!

Heb je de nieuwe ollekebollekecategorie op gedichten.nl al ontdekt?

www.gedichten.nl/nederindex/netgedichten/ollekebolleke.html

Zie ook: www.hetvrijevers.nl/index.php/nieuws21/2551-gedichten-nl
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Tijd voor maken pagina: 0.133 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Idioom van geluk



MAGIE VAN POËZIE (
Met dank aan Neeltje Maria Min)

Net twintig. Ach, ik voelde me heel wat
en las Voor wie ik liefheb wil ik heten,
een bundel die ik nimmer ben vergeten;
de eerste was het die ik zelf bezat.

Mins verzen koesterde ik als een schat,
ze klonken als geheime hartenkreten
die magisch glansden van een dieper weten.
Ik was nog haast een onbeschreven blad.

Sinds die tijd las ik stapels poëzie
en vroeg me af: zijn er geheime bronnen,
hoe puur is het, dat dichterlijk vermogen?

De waarheid, weet ik nu, dat is magie:
al hebben dichters elke zin verzonnen,
er is geen woord geen letter van gelogen –

 

Dit gedicht van Inge plaatsen we om  haar nieuwe bundel Idioom van geluk te vieren, die gisteren gepresenteerd werd.
In deze bundel, voornamelijk gevuld met vrije verzen, leer je een andere kant van haar dichttalent kennen.
Het vrije vers feliciteert Inge van harte met dit nieuwe werk in het besef dat veel van onze lezers ook van andersoortige poëzie houden.