Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: Het paard achter de wagen

Het paard achter de wagen 22 jan 2013 16:25 #1

  • Adriaan van Dam
  • Adriaan van Dam's Profielfoto
Het paard achter de wagen

Het Coffeeshopbeleid van Van der Laan
blijkt nu al reeds gedoemd te zijn tot falen.
Men schijnt de wiet gewoon te kunnen halen
een stukje verder bij de school vandaan.

Met als gevolg dat menige scholier
flink bijverdient als Leerling-hasjkoerier.

Koos Haydn


Voorpagina van Het Parool 21-1-2013
Laatst bewerkt: 22 jan 2013 19:53 door Adriaan van Dam.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Re: Het paard achter de wagen 22 jan 2013 16:47 #2

Treffend, Koos!

Klopt de datum wel? Dat is pas volgende maand.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Re: Het paard achter de wagen 22 jan 2013 16:52 #3

  • Katja Bruning
  • Katja Bruning's Profielfoto
  • Offline
  • Moderator
  • Berichten: 1156
  • Ontvangen bedankjes 175
Ook ik ben getroffen.
Ik zou Leerling-hasjkoerier met een kleine letter doen.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Re: Het paard achter de wagen 22 jan 2013 19:55 #4

  • Adriaan van Dam
  • Adriaan van Dam's Profielfoto
Beste Frank,

Tja, dat krijg je op mijn leeftijd.
Hartelijk dank voor de terechte aanmerking.

Je Koos
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Re: Het paard achter de wagen 22 jan 2013 20:00 #5

  • Adriaan van Dam
  • Adriaan van Dam's Profielfoto
Alleraardigste Katja,

Je hebt het naar mijn mening helemaal bij het rechte eind.
Maar eigenzinnig als ik ben....
Ik vind het zo hoopvol staan, ~Leerling~ met een hoofdletter. Vandaar.

Als immer
Je Koos
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Tijd voor maken pagina: 0.132 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Bor blijft in het Enge Bos






"De stem van Bor de Wolf is overleden",
Zo las ik dezer dagen in de krant.
Door nostalgie werd ik toen overmand
Omdat de tijd zo snel is voortgeschreden.

Ik hoorde Bor zijn stem, nogal markant,
Die nooit uit mijn geheugen is gegleden
En dacht ook aan zijn wederwaardigheden
Daar in meneer de Uil zijn fabelland.

Het zat hem vaker tegen in het leven
Waarna hij, door emoties voortgedreven,
Steeds schielijk vluchtte naar het Enge Bos.

Daar kwam hij weer van zijn problemen los.
Maar nu is hij voor altijd daar gebleven
En hij die hem vertolkte is de klos.