Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: Waarom Drs. P al 91 is

Waarom Drs. P al 91 is 9 jaren 1 maand geleden #1

  • Hans Manders
  • Hans Manders's Profielfoto
  • Offline
  • Gedreven forumlid
  • Berichten: 107
  • Ontvangen bedankjes 62
“Het lichte vers,” sprak god, “staat ginds op aard
Nog niet bij ieder in een gunstig licht
Een ‘echte dichter’ vindt het minderwaardig

Dat doet mij pijn, want ik vind zo’n gedicht
Vermakelijk en dichters ervan vaardig
Ze staan bij mij derhalve in de gunst

Ik pik het niet dat critici hovaardig
Zo’n vers zien als een lage vorm van kunst
Zij zitten zelf juist veel te hoog te paard.

Zo lang zij nog zo’n oordeel durven geven
Zal ik die doctorandus laten leven.”
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Re:Waarom Drs. P al 91 is 9 jaren 1 maand geleden #2

  • Niels Blomberg
  • Niels Blomberg's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 1411
  • Ontvangen bedankjes 677
Dag Hans,

Inderdaad passend, een onzijn.
Alleen is vaardig/hovaardig rijk rijm.

Er érvan vind ik niet mooi, maar ik ben dan ook een beetje metrumfetisjist.

Groeten,
Niels
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Re:Waarom Drs. P al 91 is 9 jaren 1 maand geleden #3

  • Hans Manders
  • Hans Manders's Profielfoto
Niels,
Bedankt voor je terechte kritiek. Op basis daarvan heb ik mijn ode aan de 91-jarige enigszins aangepast.
Dichterlijke groet,
Hans Manders

“Het lichte vers,” sprak god, “staat ginds op aard
Nog niet bij ieder in een gunstig licht
Een ‘echte dichter’ vindt het minderwaardig

Dat doet mij pijn, want ik vind zo’n gedicht
Vermakelijk en meestal meer dan aardig
De maker staat bij mij dus in de gunst

Ik pik het niet dat critici hovaardig
Zo’n vers zien als een lage vorm van kunst
Zij zitten zelf juist veel te hoog te paard.

Zo lang zij nog zo’n oordeel durven geven
Zal ik die doctorandus laten leven.”
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Tijd voor maken pagina: 0.126 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

59 jaar later

Zeg bent u daar, mevrouw, mevrouw, ik dacht, ik roep maar even:
Joehoe! Het schaap Veronica stond bij de open deur.
Wie daar? riepen de dames Groen, wij hebben al gegeven,
Wat doet u hier? We willen rust en verder geen gezeur. 

Maar dames toch, ik ben het hoor, u zult mij vast herkennen,
Ik kwam vaak op visite, vroeger, voor een kopje thee.
U vond het fijn om mij met snoep en taartjes te verwennen.
De dames keken naar het schaap en schudden traag van nee.

 Nou ja, meenden de dames toen, kom toch maar even boven,
Wel voeten vegen, lieve kind, hoe heet u ook alweer?
Veronica het schaap mevrouw, het is niet te geloven,
De jaren gaan zo vlug voorbij, weet u het echt niet meer? 

Het schaap hing snel haar mantel op en kwam de suite binnen,
Ze keek oplettend om zich heen en zei wel wel, zo zo,
Er is hier niets veranderd, zeg, waar zal ik eens beginnen…
Neemt u toch plaats, mejuffrouw schaap, neem plaats in de krapo. 

Eerst was er thee met kaakjes, het gesprek viel wel wat tegen.
Het werd een uurtje later en ze kreeg een glaasje rood.
De dominee, hoe vaart hij? vroeg Veronica verlegen.
Ocharm, snikten de dames Groen, de dominee is dood. 

U moet maar gaan, klonk toen een stem, ’t is tijd voor het toilet.
De dames krijgen straks hun pil en gaan terstond naar bed.

Bundels