Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: vader en zoon

vader en zoon 1 jaar 6 maanden geleden #1

Een vader gedicht voor nieuwjaarsdag.

Vader en zoon

We zitten met ons beiden vergenoegd
als samenzweerders om de fles gebogen,
zijn jaar is weliswaar niet omgevlogen
maar kan wel aan de voorraad toegevoegd.

Hij strijkt een hand werktuiglijk door de haren
waardoor zijn schedel steeds pregnanter schijnt,
‘een vlag die rafelt altijd aan het eind’
is zijn ironisch antwoord op mijn staren.

Waarna er weer veelzeggend wordt gezwegen,
een glas bestaat bij gratie van het legen.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

vader en zoon 1 jaar 6 maanden geleden #2

  • B.J. Hoogland
  • B.J. Hoogland's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 2068
  • Ontvangen bedankjes 960
Wat een mooie afsluiting van het jaar, Otto. Bedoel je met 'zijn' in regel 3 de zoon? Ik vermoed van wel. Vlag: prachtige metafoor!
Verba volant, scripta manent.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

vader en zoon 1 jaar 6 maanden geleden #3

  • Rudy Menthère
  • Rudy Menthère's Profielfoto
  • Offline
  • Zeer gerenommeerd forumlid
  • Berichten: 263
  • Ontvangen bedankjes 196
Prachtige uitsmijter!
Overigens denk ik dat 'zijn' (r3) verwijst naar de vader. Zijn jaar is niet omgevlogen; de tijd gaat erg langzaam, een kenmerkend verschijnsel voor oudere eenzame mensen.
Laatst bewerkt: 1 jaar 6 maanden geleden door Rudy Menthère.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

vader en zoon 1 jaar 6 maanden geleden #4

  • Bas Boekelo
  • Bas Boekelo's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 3837
  • Ontvangen bedankjes 920
Als oude man ben ik trager in wat ik doe, mijn dagen zijn te kort, in die zin dat er weinig uit mijn handen komt.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Tijd voor maken pagina: 0.164 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Omtrent een wasbeer (Fop)



'Dat ik beer was,' sprak een wasbeer
tot zijn psycholoog te Pasveer,
'is verwarrend welbeschouwd.
Wat me danig bezighoudt,
is de vraag die ik aan u stel:
wie of wat ben ik dan nu wel?’

Koop koop koop