Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerpen in de categorie: Douzijnen

0 Reacties emo
Onderwerp gestart op 19 sept 2021 12:30 door Frits Criens
137 Bekeken
0 Reacties emo
Onderwerp gestart op 12 juli 2021 08:57 door Frits Criens
177 Bekeken
0 Reacties emo
Onderwerp gestart op 17 sept 2020 09:52 door Frits Criens
260 Bekeken
6 Reacties emo
Onderwerp gestart op 20 dec 2019 12:23 door Frits Criens
547 Bekeken
0 Reacties emo
Onderwerp gestart op 29 aug 2017 21:41 door Christiaan Abbing
980 Bekeken
2 Reacties emo
Onderwerp gestart op 11 mei 2017 21:32 door Niels Blomberg
1136 Bekeken
0 Reacties emo
Onderwerp gestart op 23 sept 2016 23:53 door Andrea
1111 Bekeken
6 Reacties emo
Onderwerp gestart op 11 apr 2012 22:27 door Frans Woortmeijer
2047 Bekeken
5 Reacties emo
Onderwerp gestart op 10 apr 2012 10:20 door Frans Woortmeijer
1772 Bekeken
0 Reacties emo
Onderwerp gestart op 09 apr 2012 13:21 door Frans Woortmeijer
1628 Bekeken
Tijd voor maken pagina: 0.102 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Een wintervertelling






TJIBBE

Hij is gegarandeerd de Frieste aller Friezen.
Hij heeft een hoog ontwikkeld heitelandsgevoel,
met de Elfstedentocht als enig levensdoel
en als die komt, wil hij die zeker niet verliezen.
Dus traint hij dagelijks en schaatst zijn vele baantjes,
vermijdt met zorg wat slecht en overbodig is
en eet en drinkt nauwkeurig dat wat nodig is:
het roggebrood van mem en melk en veel banaantjes.

Haast elke nacht droomt hij van Sneek en IJlst en Sloten
en van het laatste rechte stuk na Bartlehiem,
met zijn publiek als kloppend hart onder de riem
en in zijn droom wint hij als grootste aller groten.


En hoort hij rond hem droge hoest en natte niezen,
dan kijkt hij stil doch opgefokt naar het journaal
in grote spanning wachtend op het weerverhaal;
gaat het nu eindelijk een keer voldoende vriezen?
Want onze Tjibbe kent maar één zaak in het leven:
(misschien een klein gevolg van een familiekwaal),
hij wacht in sterk verlangen op maar één signaal
dat eindelijk weerklinkt in Friesland: it sil heve!

En Tjibbe rijdt gezwind van Sneek naar IJlst naar Sloten.
Men juicht hem luide toe met frisse Friese stem.
Hij eet zijn roggebroodjes, ingepakt door mem
en Tjibbe wint! Hij is de grootste aller groten.


De Bonkevaart, tv, de finish, al die mensen,
het hele Friese leven draait alleen om hem.
Hij krijgt een kus van Máxima en ook van mem,
nee, onze held weet niet wat hij zich meer kan wensen.
De burgemeester komt hem plechtig onderscheiden,
het volk gaat uit zijn dak en juicht hem luide toe
en Tjibbe neemt dan het besluit, al is hij moe,
om voor zijn volk een ereronde te gaan rijden.

Maar, Tjibbe rijdt na Sneek per ongeluk naar Roden.
Het duister en vermoeidheid slaan nu moordend toe.
Hij struikelt, valt en sterft heel eenzaam naast een koe
en zo wordt Tjibbe dan de doodste aller doden.