Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij
Laat het ons weten.

Onderwerp: Arjan, hellup...

Arjan, hellup... 5 maanden 1 dag geleden #1

  • Louise Dorren
  • Louise Dorren's Profielfoto
  • Offline
  • Zeer gerenommeerd forumlid
  • Berichten: 277
  • Ontvangen bedankjes 234
Hoi Arjan,

Er is iets vreemds aan de gang. Bij de tab ‘Auteurs die sporadisch publiceerden’ zijn de recente gedichten tot 25 oktober verdwenen. Het gaat om zo’n 4 á 5 gedichten.
Kun je dit fixen wanneer je zin/tijd hebt?

Alvast bedankt,
gr Louise
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Arjan, hellup... 5 maanden 23 uren geleden #2

  • Klussenier
  • Klussenier's Profielfoto
  • Offline
  • Sleutelaar
  • Berichten: 31
  • Ontvangen bedankjes 48
Hai Louise,

Dat is een tijdelijk dingetje, schrik niet, er is niets verdwenen, maar eventjes niet zichtbaar (sorry). ik ben bezig om jou en andere niet meer sporadischen een eigen plek onder de zon te geven, onder de kop Auteurs. Ik had al een paar bijdragen omgehangen, maar de tweede trap van de raket is er nog niet; techytalk, het komt snel goed. (Als de tweede trap langer duurt hang ik de recente bijdragen die je even niet ziet ff terug zodat je ze in ieder geval weer terugvindt.)
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Arjan, hellup... 5 maanden 23 uren geleden #3

  • Klussenier
  • Klussenier's Profielfoto
  • Offline
  • Sleutelaar
  • Berichten: 31
  • Ontvangen bedankjes 48
PS aan allen,

Er is een probleem (al langer) met de mailfunctie van HVV. Jullie zullen vermoedelijk de melding hieronder soms zien staan. Gevolg is dat nieuwe leden niet kunnen registreren volgens gebruikelijke manier, en het verklaart ook dat jullie geen mail krijgen als er nieuwe bijdragen op een forumdraad komen.
Anyway, achteraan het hoofdmenu heb ik een Contact/Help item geplaatst met noodhulp-adressen en defibrillator. Zegt het voort. Ik probeer eea zo snel mogelijk te herstellen. Met de huidige schwung van het lichte vers en de crash van gedichten.nl verwachten we toch minstens dat het halve land hier aanklopt.

Attentie
De mail() functie is gedeactiveerd, de mail kon niet verstuurd worden.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Tijd voor maken pagina: 0.131 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Kees Jiskoot overleden


Foto Lex de Meester

De dood van Joost Zwagerman, de Emile Ratelband van de dicht- en andere kunst, trok nogal de aandacht van de vaderlandse media.
In alle stilte en onopgemerkt overleed enkele dagen voor hem, op 82-jarige leeftijd, de Zeeuwse dichter Kees Jiskoot, die zijn eruditie niet van Google haalde, maar nog echte boeken las.

Kees Jiskoot werd in 1933 geboren te Barendrecht. Vanaf 1935 woonde hij, met een onderbreking van 12 jaar, in Zeeland.
Na zijn artsexamen  was hij achtereenvolgens gouvernementsarts in voormalig Nederlands Nieuw-Guinea (Biak, Centraal Bergland), huisarts te Terneuzen en verzekeringsarts in Goes.
Jarenlang leverde hij bijdragen aan de lightverserubriek van De tweede ronde en in 2003 ontving hij voor zijn gehele lichtegedichtoeuvre, gekenmerkt door een naïeve beminnelijkheid, de  prestigieuze Kees Stip-prijs.
Later mocht hij die zelf nog overhandigen aan een van zijn vroegere patiënten, Frank van Pamelen.

Minder bekend is dat hij ook duizenden Russische gedichten vertaalde. Vanaf 1996 verschenen enkele van die vertalingen in De tweede ronde en andere in eigenbeheerbundels, later ook bij reguliere uitgevers.
Door de hem kenmerkende bescheidenheid (hij noemde zich niet alleen lichte-gedichtenschrijver, maar ook lichte vertaler) bleef dit lang onopgemerkt in de Slavistenwereld, maar in 2013 drong dat toch ook daar door en ontving hij voor zijn vertalingen van het werk van Sergej Esenin de Aleida Schot-prijs.
Het vrije vers verliest een gewaardeerd medewerker en we nemen afscheid van een beminnelijk man, die in diepe mediastilte een reusachtig oeuvre naliet.

Een kwestie van vorm

Wie meent dat ik zal sterven, heeft het mis.
Ik ga wel dood natuurlijk, word begraven,
maar prompt daarop volgt mijn herrijzenis
doordat ik velen met mijn lijf zal laven.

Ik keer weerom in al wat levend is,
ik heb voor allebeest de rijkste gaven,
ik vorm voor tor en worm de rijkste dis
en hangt men mij, voor gieren en voor raven.

Atomen, moleculen blijven immer:
in water, lucht, de aarde of het vuur.
Of worden Licht – verdwijnen doe ik nimmer,
ik keer – ha Kees! – terug in de natuur.

Zo zal ik bij mijn nabestaanden blijven;
ook nabestaand, alleen in andere lijven.

Kees Jiskoot

  

Koop koop koop