Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij
Laat het ons weten.

Onderwerp: Samenwerksonnetten gebundeld

Samenwerksonnetten gebundeld 2 maanden 1 week geleden #1

  • Klussenier
  • Klussenier's Profielfoto
  • Offline
  • Sleutelaar
  • Berichten: 31
  • Ontvangen bedankjes 48
Allen,
Er is nu een forumcategorie voor de Samenwerksonnetten. De tot heden 17 bestaande sonnetten en de gehele onderwerpdraden heb ik naar die categorie verplaatst. Via het forum is de categorie te selecteren en inhoud te bekijken, vanaf nu kan de samenwerksonnetstarter het forum-onderwerp direct in de nieuwe categorie plaatsen.

Een directe link alhier:
www.hetvrijevers.nl/index.php/forum/samenwerksonnetten

Met groet, Arjan
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Samenwerksonnetten gebundeld 2 maanden 1 week geleden #2

Wie heeft een onuitputtelijk reservoir
En dus voor elk probleem een trucje klaar?

De klussenier, ons aller tovenaar

PS: Arjan, weet je hoe het met Jaap gaat? We missen hem! Niet omdat je niet goed zou waarnemen (uitstekend zelfs), maar om zijn geheel eigen, karakteristieke bruine bromtoon.
Laatst bewerkt: 2 maanden 6 dagen geleden door Hendrikje de Koning.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Bedankt door: Arjan Keene
Tijd voor maken pagina: 0.124 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

De ark van Noach



Mijn hoeven zijn dan weliswaar gespleten,
maar omdat ik mijn voedsel niet herkauw,
mag geen gelovig mens mijn lichaam eten.
Daarbij, ik heb te veel in drek gezeten.
Zo’n modder wroetend beest, wie eet dat nou?

Dus hoor ik tot de kaste der onreinen.
De ark bevat daarvan één paar, niet meer.
Het is wel zielig voor de andere zwijnen,
die zullen van de aardbodem verdwijnen,
maar met mijn zeug ben ik een blije beer.

De reine beesten zijn met zeven paren.
Veel runderen en schapen heb je hier.
Dat heeft bij nader inzien veel bezwaren:
de rammen willen met één ooi slechts paren.
en zeven koeien vechten om één stier.

Ik lig hier met de moeder aller zeugen.
Ze ligt wellustig bij haar liefste beer.
Die onverwachte boottocht zal ons heugen:
we houden van elkaar met volle teugen
en als het even kan gaan we tekeer.

In onze tweezaamheid drijft niemand wiggen,
maar Noach haalt ons dikwijls uit elkaar.
Zijn ark is veel te klein voor extra biggen.
Dus zegt hij dat wij rustig moeten liggen,
maar daar staat onze varkenskop niet naar.

De nieuwe wereld kent nog geen gezinnen
behalve ons, de trotse pap en mam.
Wij wroeters zijn gereed om te ontginnen.
De drooggevallen aarde laat ons binnen.
Droog stonden ook de stier, de bok, de ram.

Koop koop koop