Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij
Laat het ons weten.

Onderwerp: Het zestal - Namens de redactie

Het zestal - Namens de redactie 2 maanden 1 week geleden #1

  • Inge Boulonois
  • Inge Boulonois's Profielfoto
  • Offline
  • Admin
  • dichter
  • Berichten: 3535
  • Ontvangen bedankjes 1553


De redactie heeft besloten!

Uit het twintigtal fops zijn zes, naar ons idee zeer geslaagde exemplaren gekozen.
Welke dat zijn, houden we even geheim; zaterdag weten jullie dat.
Omdat de verzen die de laatste dagen werden geplaatst, minder bedankjes ontvingen, zijn die, los daarvan, met redactionele blik op vorm en vent gewogen.
Volgende keer geven we, zoals het hoort, van te voren de deadline aan.
Bovendien is het voor ons ook wel zo makkelijk dat alle inzendingen onder één bericht worden geplaatst.

Dank voor al jullie bijdragen!
www.ingeboulonois.nl
dichter & schilder
Laatst bewerkt: 2 maanden 1 week geleden door Inge Boulonois.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Tijd voor maken pagina: 0.110 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

ACH GUT, zeiden de dames Groen



ACH GUT, zeiden de dames Groen. Oom Karel is gestorven,
in vredige berusting en zijn eigen ledikant.
We vroegen ons al jaren af: wie heeft zijn klok georven?
Maar hij was nog niet dood. Nu wel, dat staat hier in de krant.

Welaan, zo sprak de dominee, dan gaan we hem begraven.
Ik zal een Woordje Spreken tot de schare rond het graf:
wie dorstig naar vertroosting zijn zal ik volgaarne laven.
Hij pakte zijn geklede jas en borstelde hem af.

Met zonnebrillen en in ’t zwart vertrokken ze naar Zwolle –
koud waren ze op weg of ze verdwaalden in de mist.
Op de begraafplaats zei het schaap: Nu even keihard hollen!
Zo kwamen ze nog net op tijd voor ’t zakken van de kist.

De dominee die elleboogde zich terstond naar voren.
Vaarwel, sprak hij geroerd. Gij waart een Kerel van Stavast!
Daar leken de aanwezigen nogal van op te horen,
vooral een paarsgejurkte heer die klaarstond met een kwast.

Opeens ontstond er trammelant: er was een krans verdwenen!
Toen werd het schaap Veronica op heterdaad betrapt
met lint waarop te lezen stond: Rust zacht, zuster Helene.
Oeps! zei ze. Maar ik had zó lang geen lelies meer gehapt…

Heleen? zeiden de dames Groen. Dat is niet onze oom.
Op naar oom Karel! En dan straks een plakje keek met room.

Bundels