Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: Een vrouw

Een vrouw 05 aug 2019 10:15 #1

  • Manuel van Baarsen
  • Manuel van Baarsen's Profielfoto
  • Offline
  • Zeer gerenommeerd forumlid
  • Berichten: 313
  • Ontvangen bedankjes 179
Een droomvrouw met roots in de States
Ontweek me aanvankelijk steeds
’k Begreep pas in bed
Te laat haar verzet
Toen zij me zei: “I’ve got aids”
Laatst bewerkt: 05 aug 2019 17:20 door Manuel van Baarsen.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Een vrouw (oogrijm) 05 aug 2019 17:08 #2

  • Inge Boulonois
  • Inge Boulonois's Profielfoto
  • Offline
  • Admin
  • dichter
  • Berichten: 3835
  • Ontvangen bedankjes 1785
Ha Manuel,

Dit is toch geen autobiografisch vers?%!
Wel geestig maar me-too-slachtoffers zijn er al meer dan genoeg ;-)
Wil je s.v.p. even kijken naar de reacties op Wim's gedicht 'Schrikkelrijmpje'?
Voorheen heette dat 'Oogrijmpje' terwijl dat geen oogrijm was.

In jouw gedicht zijn Leeds en steeds oogrijm. (Je ziet het rijm, maar hoort het niet.)
Steeds en States vormen volrijm.
Leeds en aids rijmen niet.
Wat beter is wijst nu zich nu zelf...

Groet,
Inge
www.ingeboulonois.nl
dichter & schilder
Laatst bewerkt: 05 aug 2019 17:08 door Inge Boulonois.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Een vrouw (oogrijm) 05 aug 2019 17:16 #3

  • Manuel van Baarsen
  • Manuel van Baarsen's Profielfoto
  • Offline
  • Zeer gerenommeerd forumlid
  • Berichten: 313
  • Ontvangen bedankjes 179
Hallo Inge,

Nee, dit versje is niet autobiografisch. :-)

Mijn vraag was impliciet of oogrijm op dit forum in dezelfde categorie valt als rijk rijm en - in mindere mate - enjambement. Hoewel Ivo de Wijs niet de minste is, is je antwoord overduidelijk. ;)

Hartelijke groet,
Manuel
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Tijd voor maken pagina: 0.196 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Bijna niets

donsveertje
Flickr.com
 
Toch mooi dat bijna niets me zo kon raken,
alleen al het genoegen van haar zucht
als donsveer op het kleine beetje lucht
dat nodig was om hem te kunnen slaken
 
De traptree die bij wijze van gerucht
haar aankomst zacht verraadde door te kraken,
de afdruk van haar lichaam op het laken
als landschap van de nacht in vogelvlucht
 
Helaas heb ik nu meer verstand van zaken,
ons leven werd een slecht gespeelde klucht
ten hoogste goed om buren te vermaken
 
Dus ben ik weer alleen bij het ontwaken
getuige van mijn eigen diepe zucht,
toch mooi dat bijna niets me nog kan raken