Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent

Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: Einde Kantoorborrel

Einde Kantoorborrel 8 maanden 2 weken geleden #1

gezien de manchetten in de oksels van mijn armen
de knopen knallend om mijn kop
door de kroketten in m’n opgeblazen darmen
badend in het gouden gerstesop
alsmede de voering, die ik zelf graag draag van binnen
als ook de split, veel te ver boven mijn reet
het schaamteloos gebruik van linnen
de penetrante geur van zweet
gezien de armsgaten
die aanzienlijk ruimer zaten
deze ochtend aan ‘t ontbijt
en het feit dat ik mijn sleutels mis
acht ik het aan zekerheid grenzend waarschijnlijk
dat dit toch mijn jasje niet is
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Einde Kantoorborrel 8 maanden 2 weken geleden #2

  • Bas Boekelo
  • Bas Boekelo's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 3446
  • Ontvangen bedankjes 704
  • Karma: 0
Hallo rabble,

Een goed verhaal, leuke pointe vooral. In feite is het een sonnet, maar dan moet het beter. In een sonnet tellen de regels een gelijk aantal versvoeten. Want de opmaak is even belangrijk. Die versvoeten, daar komen we nog op als het metrum besproken wordt.
Voor nu; ‘ontbijt’ en ‘waarschijnlijk’ zijn weesrijmen.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Einde Kantoorborrel 8 maanden 2 weken geleden #3

  • Bas Boekelo
  • Bas Boekelo's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 3446
  • Ontvangen bedankjes 704
  • Karma: 0
Over opmaak ;

gezien de manchetten in de oksels van mijn armen
de knopen knallend om mijn kop
door de kroketten in m’n opgeblazen darmen
badend in het gouden gerstesop

alsmede de voering, die ik zelf graag draag van binnen
als ook de split, veel te ver boven mijn reet
het schaamteloos gebruik van linnen
de penetrante geur van zweet

gezien de armsgaten
die aanzienlijk ruimer zaten
deze ochtend aan ‘t ontbijt
en het feit dat ik mijn sleutels mis

acht ik het aan zekerheid grenzend waarschijnlijk
dat dit toch mijn jasje niet is
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Tijd voor maken pagina: 0.165 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Ivo de Wijs 65

De vuvuzela suist nog in de oren
Het netvlies bloedt: hup Holland, hand in hand
We hebben meer gewonnen dan verloren
En weten: het gaat goed met Nederland
We dumpen hoedjes, toeters, meuk en franje
Zo kleurt nu zelfs de vuilniszak oranje

Een man zit in zijn achtertuin te schrijven
En zoekt de rust op vellen wit papier
Hij denkt: ze moeten niet zo overdrijven
Seizoenen glijden langs zijn glaasje bier
Beseft: in ’65 hield ik van je
Mijn eerste lieve meidje in oranje

Hij mijmert even weg bij de kastanje
En schrijft dan: land ontploft in fel oranje

Koop koop koop