Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: De Eerste Wind

De Eerste Wind 30 aug 2017 06:59 #1

DE EERSTE WIND

haar wind woei al zijn posters van de muren
daar kon geen dekbed iets aan doen
waar een wind was, bleek een weg
de eerste smet op haar blazoen

naast haar lag hij doof te wezen
helaas voor hem wel net alsof
bij z’n ouders wezen eten
van zijn moeder niets dan lof

hij vloekte zachtjes in zijn kussen
zodat ze wist ze was gehoord
elk organisme in de kamer
en de onschuld was vermoord

nog in de wittebroodsweken
nu van een heel ander elan
had ze zich een weg gewind
van verliefd naar houden van
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

De Eerste Wind 31 aug 2017 17:48 #2

  • Bas Boekelo
  • Bas Boekelo's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 4058
  • Ontvangen bedankjes 1042
Beste Jules, je gebruikt twee versvoeten door elkaar, dat laat zich lastig lezen. Het woord 'wittebroodsweken' past niet in een tweevoudig metrum. Het gebroken rijm is gemakzucht. Alle regels tellen zeven lettergrepen, uitgezonderd de eerste regel.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

De Eerste Wind 13 sept 2017 18:05 #3

  • Niels Blomberg
  • Niels Blomberg's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Schoonschrijver
  • Berichten: 1602
  • Ontvangen bedankjes 868
elan/van rijmt niet.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Tijd voor maken pagina: 0.185 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Een reisje naar de zon (Tripel)



Een vrouw bad haar man om wat zon
“Ik zit op zo’n reisje te vlassen
Ik wil naar een Zwitsers kanton
Valt daar soms een mouw aan te passen?”

Wat zon vroeg de vrouw aan haar man
“Wil jij me soms helpen verrassen
Montreux lijkt me echt een leuk plan
Een tocht door de Zwitserse passen”

De man bracht de zon bij zijn vrouw
Hij zeulde met koffers en tassen
Met om de bagage een touw
Want zonder dat wou het niet passen

De vrouw bad om zon bij haar man
“’t Wordt tijd uit dit land te verkassen
De kou doe ik mooi in de ban
Daar wil ik voorlopig voor passen”

De man bracht zijn vrouw naar de zon
Vertrekpunt was treinstation Assen
Ze stonden daar op het perron
En checkten papieren en passen

De zon dacht de man van die vrouw
Schijnt strakjes op al haar terrassen
En ik blijf hier thuis in de kou
Al vond hij dat denkbeeld niet passen